διάδρομος μπασνί

διάδρομος ένας / και δυο / και τρεις
σαν αδύνατον φυγείν
σου έχω πει για τον κάτω / και για να θυμηθείς πήγαινε χομ κόλορς άλμπουμ φώτος
εκεί είναι όλα / τα κάτω / τα αρχικά / τα εξελικτικά / τα μετά

το δεντράκι μου / τα αστεράκια μου / το αγόρι με την καρδιά
για τον με δύο μπι μου / αρχικά / που τις ώρες τις βολτινές / χρώματα σκέφτηκα να στις κάνω

και ακολουθήσανε και άλλες ώρες κενές / απωλειών καινών και άλλες και πολλές
που χρόνια πολλά / χρώματα γέμιζα

και μετά τα έφερε η κάθε μοίρα / το αγόρι που αγκαλιάζει την καρδιά / πάνω να το ανεβάσω / και στον διάδρομο πιο πάνω

και έστρωσα και άλλο χαλί / πάνω στο χαλί με τα κακά / και άλλα χαλιά / να σπάσουν οι εικόνες / στον διάδρομο τον πάνω

και κει που ώρες ολόκληρες κυρίως κάθε παρασκευή και σάββατο και κυριακή και καθημερινά
με μπεστ εφ εμ και μελωδία και σιωπηλά / στο δυνατά και μετά τις δώδεκα στα ακουστικά
μια στο πέρα / μια στο μπρος
χορεύω σαν να μην υπάρχει το αύριο πουθενά / σαν συναυλία των μυαλών / ελεύθερα γυμνός / ξυπόλυτα γυμνός / γυμνός / με πινέλα χρώματα / με δάχτυλα χρώματα / με δέρμα χρώματα / με γύμνια χρώματα / με ελευθερία χρώματα
μια στους τοίχους / μια στα χαλιά
να σπάσω τις εικόνες τις όλες
με όλα αυτά τα συγκλονιστικά / ναι γιατί συγκλονιστικά γίνονται / όλες αυτές οι εκρήξεις των μυαλών / μήνες μόνο καιρό / και σε πέντε λεπτά μπορώ να στα χορέψω και να στα χρωματίσω / τα όλα τα σχεδόν / και τα βαριά / και τα ελαφριά / εξελίχτηκα / και προχωρώ

και σε αυτόν τον διάδρομο που λες / τον πάνω / με το χαλί
σας βλέπω κατά στιγμές
και ας έχουν αλλάξει τα χρώματα σχεδόν τα όλα
μια με το πι / στο πέρα και στο μπρος / να με κοιτάς με την ματιά / να τα σκουπίσω τα κακά / να μην τα δει η μαμά

και μια στο πέρα και στο μπρος / ώρες ολόκληρες στο πήγαινε έλα / "μα τι τρέχω σαν τρελή;" / και να με κοιτάς με την ματιά / να τα σκουπίσω τα κακά / να μην τα δει ο κανένας πια

και οι όσοι φίλοι μου ανησυχούν / "μην είσαι τόσο συναισθηματικός" / "δένεσαι τόσο πολύ" / "πέτα τα όλα" / "βγες να πιείς ένα ποτό" / έχεις να με κεράσεις ένα; και δυο; και τρις; / πόσο ψυχοφθόρο πλέον να ζητάς / και να παρακαλάς / και μια και δυο και τρεις / για τα αυτονόητα / τα βασικά / τα βαριά τα χρωματιστά τα αυτά τα ελαφρά
"το έχεις κάνει τόσο πολύχρωμα χαοτικό"

και χαμογελώ / μα αυτός είμαι εγώ / πολύχρωμος / με τα χρώματα τα βαριά και τα ελαφριά / και ενίοτε χαοτικός

και τους χαμογελώ / μην ανησυχείς / είμαι καλά
βυθίστηκα πολύ / συνειδητά / και κάπου ναι να στο εξομολογηθώ
χάθηκα / μα συνειδητά / για να με βρω ξανά
στα ασυνείδητα και στα υποσυνείδητα / ξανά
πρέπει να σβήσεις το φως να εστιάσεις στην αχτίδα του φωτός

διαφορετικά την προσπερνάς στο πάντα
σωστά;

χρόνια τόσα με άφηνα απέξω συνειδητά / σαν σε έργο θεατής / να μην βυθιστώ / μην και δεν μπορούσα να σκουπίσω τα κακά

μα χρόνια τώρα δύο μετά / και κάτι ακόμα μήνες ψιλά
που κανείς και το παραμικρό δεν εξαρτιέται από μένα / μόνο ίσως τα χρώματα στα φυτά
συνειδητά βυθίστηκα στα χρώματα τα όλα / έτυχε να είναι αυτή η ώρα / χρόνια δύο μετά / και κάτι ακόμα μήνες ψιλά
μα τι είναι στου άπειρου την ώρα;

και μην ανησυχείς / δεν θα σου γίνω άλλο κουραστικός
με εξάντλησα και εγώ
αυτό ήταν / μέχρι εδώ ήταν
ποτέ δεν το είχα σκοπό
απλά μιλώ / και σε μένα
και στα έχω δείξει όλα / στα έχω πει όλα / τα ένοιωσα όλα / τα μέχρι τώρα τα όλα
έτσι ήμουνα από μικρός / σαν το αγόρι με την καρδιά / του διαδρόμου του κάτω του μπασνί
και σαν ασφάλεια ένοιωθα / να γίνομαι χαλί / κι άλλο χαλί
και νοιώθω ασφαλής / πρώτη φορά με μένα

στο ίδιο το χαλί / και ας είναι από πάνω και άλλο / και παράλλο

διάδρομους να βρίσκω / να τους χρωματίζω στα όλα / και πού και πού / και μια και δυο και τρεις
να σου δείχνω τις εικόνες διαδρόμων μυαλών
του μπασνί
του διάδρομου αυτού
με τα χρώματα στους τοίχους των χαλιών τα όλα

ΑπΟ τΗν ΑρχΗ

(θόρυβοι)

θ Ο ρ Υ β Ο Ι

(φωνές)

φΩνΕς

(εικόνες)

ΕΙκΟνΕς

(λέξεις)

λΕξΕΙς

(σιωπές)

(σΙΩπΕς)

(ψίθυροι)

(ψΙθΥρΟΙ)

(σκέψεις)

(σκΕψΕΙς)

χρωματισμένες

τελεια

λετς νοτ φακ αράουντ

Ανθρώπων Στιγμών Δικών Μας

προσπερνούν περνούν μένουν παραμένουν
χρόνοι άνθρωποι στιγμές
ξέγνοιαστες ήρεμες σιωπηλές ηχηρές
που ξέγνοιαστες ενίοτε δεν είναι
μα είναι (και) τα βλέμματα τα χαμόγελα τα δάκρυα οι αγκαλιές
ανθρώπων
δικών μας ανθρώπων
που όλες αυτές οι διαδρομές
ένα χαμόγελο γεμάτο μοιάζει
έτσι απλά έτσι χαμογελαστά έτσι δακρυστά
έτσι (ενίοτε) ολοκληρωμένα
και όταν (ενίοτε) δίπλα μας δεν είναι
απλά χαμογελάς
που δικοί σου
και δικός τους
είσαι

Χρώματος Σιωπηλά Πολύχρωμου

Τέσσερα Έξι

και ένα
και δύο
και τρία
και τέσσερα
και πέντε
και έξι
και εφτά
και οχτώ
και εννιά
και δέκα
και έντεκα
και δώδεκα
και δεκατρία
και δεκατέσσερα
και δεκαπέντε
και δεκαέξι
και δεκαεφτά
και δεκαοχτώ
και δεκαεννιά
και είκοσι
και είκοσι ένα
και είκοσι δύο
και είκοσι τρία
και είκοσι τέσσερα
και είκοσι πέντε
και είκοσι έξι
και είκοσι εφτά
και είκοσι οχτώ
και είκοσι εννιά
και τριάντα
και τριάντα ένα
και τριάντα δύο
και τριάντα τρία
και τριάντα τέσσερα
και τριάντα πέντε
και τριάντα έξι
και τριάντα εφτά
και τριάντα οχτώ
και τριάντα εννιά
και σαράντα
και σαράντα ένα
και σαράντα δύο
και σαράντα τρία
και σαράντα τέσσερα
και σαράντα πέντε
και σαράντα έξι

χαμόγελα

για όλα
τα εύκολα
τα δύσκολα
τα δυσκολότερα
τα ευκολότερα
που περάσανε
που περνάνε
που έρχονται

εεε ψιτ εσύ

τόσο γλυκιά και αγαπημένη βόλτα. με γλυκιά και αγαπημένη παρέα. και να τελειώνει με μία τόσο νευριασμένη μελαγχολία. και θλίψη.
μαγαζιά ερμητικά κλειστά. βιτρίνες παρατημένες. τόσο αδιανόητα και απίστευτα κτίρια ερημωμένα. καμένα. καταθλιπτικά.
σταδίου. κάπου οκτώ και μισή. απόγευμα. προς βράδυ. σαββάτου βράδυ.
ελάχιστος κόσμος. λίγα αυτοκίνητα. μίας πόλης όμορφα άσχημης. και άσχημα όμορφης.
και φτάνεις ομόνοια και αντικρίζεις ένα τεράστιο φωταγωγημένο αχ ελλάδα σ' αγαπώ με μία στατικά κυματιζόμενη σημαία.
και δεν ξέρεις. απλά πλέον δεν ξέρεις. τι να προσθέσεις. τι να βάλεις σε παρενθέσεις. μου; σας; δεν; ερωτηματικό; θαυμαστικό;
και δεν ξέρεις να βάλεις τα κλάματα τα γέλια τις φωνές τα ουρλιαχτά;
κουνάς το κεφάλι χαμογελάς και κατεβαίνεις μετρό.

τόσες λέξεις τόσες εικόνες
τόσες εικόνες τόσα συναισθήματα
παντού. ολούθε. στο κέντρο. στο λιγότερο κέντρο. στο απόκεντρο.
και θες να αρχίζεις να φωτογραφίζεις. μα δεν. και ίσως το μετάνοιωσες.
να μην θυμάσαι; μα πώς μπορείς να ξεχνάς;
λες και θα εξαφανιστούν όλα αυτά αύριο;
ξεχνιέται αυτή η κατάθλιψη; η παρακμή; η κατάντια;
ακόμα και τότε που θα τα θυμόμαστε και θα χαμογελάμε
ακόμα και τότε
και σκέφτεσαι τι αξίζει; τι όχι;
μία μουντζούρα είναι τι;
ένα καμένο κτίριο τόσο διαχρονικό και όμορφο με τόση ιστορία φορτωμένο είναι τι;
σβησμένες ζωές παράπλευρων απωλειών είναι τι;
επανάσταση;
σε τι;
στο περιτύλιγμα;
στην ανοχή μας; στην αντοχή μας;

και δεν είναι ένα. είναι παντού. ολούθε. παντού. παντού.
μέσα μας. έξω μας. δίπλα μας.

και μέσα σε όλα αυτά νοιώθω έστω και μία ασφάλεια
του να περπατάμε μαζί
κι ας μην μιλάμε
μοιράζεται η σιωπή το βλέμμα

μα όλα αυτά που αντικρίζονται
πόσο μα πόσο με θυμώνουν
πόσο μα πόσο με μελαγχολούν
με θλίβουν
καθώς συνειδητοποιώ πως τίποτα δεν μπορώ να κάνω
μπορώ; τίποτα; και αν ναι το τι;
το διαφορετικό το ουσιαστικό

χαμογελώ που σε νοιώθω δίπλα μου
φοβάμαι που με έχω δίπλα μου
μην γίνω μία ακόμα μουντζούρα
σε έναν ακόμα τοίχο
ένας λεκές στο περιτύλιγμα

ναι μωρέ
ακούω
και πάντα χαμογελώ
και φοβάμαι
και ας νοιώθω πως πάντα υπάρχει μία αχτίδα
και δύο και τρεις και περισσότερες
τις διαδρομές φοβάμαι
πλέον
αυτές που αγάπησα
αυτές που συνειδητοποιώ πως τίποτα σχεδόν δεν έχει μείνει να αγαπήσω

στιγμές μοιάζει τόσο ψυχοφθόρο να ζούμε με αναμνήσεις
μα τόσο αναγκαίο
πώς θα περπατήσουμε μπροστά;
στο ό, τι

εεε ψιτ εσύ... ακούς; την προσοχή σου λίγο... 
ναι σε σένα λέω 
πρέπει να σου πω μια κουβέντα 
ευτυχώς που σε έχω 
παρέα μου, δίπλα μου 
αυτό. 

αυτό
με βλέμμα θαμπό χαμογελαστό

αυτό

Αναπνοές

λέξεις
σκέψεις
σιωπές
ομιλίες
ψίθυροι
φωνές
στιγμές
εικόνες
ήχοι
όλα αλλάζουν
όλα τα ίδια μένουν

σκέφτομαι
βυθίζομαι
αγχώνομαι
τρέχω
περπατώ
κουράζομαι
σκοντάφτω
πέφτω
κλαίω
γελάω
ηρεμώ
μένω απαθής
νευριάζω
φωνάζω
κραυγάζω
σιωπηλά
πνιχτά
φωναχτά
και μέσα σε όλα αυτά

αναπνέω
βαριανασαίνω
χαμογελώ
βυθίζομαι
στέκομαι
παρατηρώ
αναστενάζω
ανακουφίζομαι
εγκλωβίζομαι
απεγκλωβίζομαι
γελώ
κρατώ
αφήνω
βρίσκω
χάνω
χάνομαι
βρίσκομαι
χαμογελώ

Πέντε επί Πληκτρολόγια Ψυχές

... και περάσανε πέντε! ...
... τόσο γρήγορα ... τόσο αργά ... και είμαστε εδώ ... και λείπουμε εδώ ...
μα ξέρεις τι;
πάντα εδώ [θα] είναι. [γιατί] πάντα υπάρχουν στιγμές που οι σκέψεις σταματούν και με τις λέξεις μπερδεύονται ...
... που γίνονται φωνές. σιωπές. ήχος. χαμόγελο. δάκρυ. γέλιο ...
άλλοτε αθόρυβα. άλλοτε σιωπηλά. άλλοτε με θόρυβο ...
και σε αυτά τα πέντε τα χρόνια τα εδώ όλα όσα έγιναν στο πριν αφεθήκανε ... και σχεδόν τα όλα ...
και μοιραστήκανε
και μοιραστήκαμε
και κάθε μέρα τέτοια του μηνός δύο επί δύο χαμογελώ
για το πριν το τώρα το μετά
και σας ευχαριστώ!
που είμαστε εδώ
που ίσως δεν
που είμαστε εκεί
πέρα ... παραπέρα ... κοντά ... μακριά ...
μα κυρίως μοιραστήκαμε ...
όλες ... όλους ... για όλα αυτά ... που έφυγαν ... που έρχονται ...
στο πριν ... στο μετά ...
ένα χαμόγελο
στο τώρα

Παρένθεση

[...] είναι απλωμένα [δύο] μέρες [τώρα] τα ρούχα στην κουζίνα. με το παράθυρο ανοιχτό. τα σεντόνια ακόμα να στεγνώσουν.
χρόνο [πλέον] έχω να πάρω νέο cd. μπορεί και χρόνια [δύο]. δεν μπορώ να θυμηθώ ποιό ήταν το τελευταίο που αγόρασα. δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα μουσική [στο σπίτι].
έχει κυκλοφορήσει το [νέο] άλμπουμ των archive. και των dead can dance. σε άλλες εποχές θα προσπαθούσα να τα αγοράσω πριν καν κυκλοφορήσουν [επίσημα].
δεν πήγα στην συναυλία των dead can dance. και συνειδητά και ασυνείδητα. δεν ξέρω αν το έχω μετανιώσει [ακόμα].
με έχει πιάσει μανία με πικροδάφνες. ό, τι δεν έχει πιάσει στην αυλή ό, τι έχει ξεραθεί αντικαθίσταται με πικροδάφνη.
[πρόπερσι] με είχε πιάσει παροξυσμός με [τις] φτέρες. [οι περισσότερες] μετατράπηκαν σε πικροδάφνες. σώζονται αυτές στα σκιερά μέρη. αν και μαζεύουν ιπτάμενα αρκετά. ειδικά με την υγρασία. [μισητά] εντομίδια.
μελαγχολική αισιοδοξία [καιρό πολύ]. με τάση προς μελαγχολική μελαγχολία [πλέον].
γνωρίζω τα αδιέξοδα [μου]. μα δεν ξέρω τον τρόπο. του απεγκλωβισμού. [ίσως] συνήθισα.
[σαν τις] απώλειες που γίνονται συνήθειά μας.
[ειλικρινά] με στεναχωρεί το γεγονός. [έως πολύ]. και με εγκλωβίζει [ακόμα] περισσότερο. μα [δεν] ξέρω. σαν να μην φτάνει η δύναμη. τα στενάχωρα τα προσπερνώ. ίσως να είναι οι απώλειες που ανέκφραστος αισθάνομαι στιγμές. τα χαρούμενα με προσπερνούν. ίσως να είμαι εγώ. που [με χαμόγελο] τα παρακολουθώ. και μοιάζει να μην [τα] ζω.
η καθημερινότητα [μου] μοιάζει με [ίδια] καθημερινότητα. [οι] ώρες [να] περνάνε. [απλά].
[πάραυτα] πικροδάφνες φυτεύω.
ακούω [τώρα] το with us until you' re dead. των archive. στο youtube. συναισθήματα [ανάμεικτα].
[πάω] να κάνω ένα τσιγάρο. στην κουζίνα. με [σκοτεινή] θέα την αυλή. δεν συνηθίζεται να σκοτεινιάζει [τόσο] νωρίς.
πήγα σε βαφτίσια [τις προάλλες]. του γιού μίας κολλητής από την [παλιά] δουλειά. πόσο αλλάξαμε και πόσο ίδιοι μένουμε. [συγκινήθηκα].
πέρασα και από το [παλιό] σπίτι. ένα γλυκύτατο [νοικιαζόμενο] δυάρι. πόσες [γλυκές] αναμνήσεις. τόσα προβλήματα την εποχή [εκείνη] μα πόσο ξέγνοιαστη [μοιάζει πλέον]. ίσως είχαμε την δύναμη [τότε]. να περισσεύει.
είχα αφήσει τις [κτιστές] ζαρντινιέρες [στο μπαλκόνι] γεμάτες φυτά [φεύγοντας]. ολάνθιστα. και έναν προύνο στην μέση. και το αυτόματο πότισμα. έψαχνα τον προύνο [από κάτω] από το πεζοδρόμιο. δεν ήταν εκεί. [και] μόνο μία μπουκαμβίλια [μάλλον] να κρέμεται από το μπαλκόνι. [στεναχωρήθηκα].
το ένα σεντόνι στέγνωσε. και οι μαξιλαροθήκες. το άλλο νωπό ακόμα. θα τα μαζέψω [αύριο].
πέντε [τελευταία] ευρώ στην τσέπη [μου]. τα τρία για μία πικροδάφνη. τα δύο για το συναίσθημα του [μη] ταπί. και [μάλλον] ψύχραιμου.
[με εξουθενώνει να] μελαγχολώ. [ειδικά] ελπίζοντας [ελάχιστα]. [μα] χαμογελώ.
[[και] φυτεύοντας [πικροδάφνες]]
[ξημερώνει]
ξημέρωσε.
[με] βροχή το βράδυ [όλο]. πάλι καλά που πότιζα [το μεσημέρι].
[και ακόμα] σκοτεινά έξω. βροχή.
ψηφίστηκαν [και] τα [νέα] μέτρα. που [πάντα] τα τελευταία είναι.
κατ[ρ]ακ[υ]λυσμός
νευριάζω εξοργίζομαι στεναχωριέμαι με όλα αυτά τα αστεία τα γελοία τα άδικα τα εξουθενωτικά [που γίνονται]. μα δεν ξέρω πώς.
[μόλις] ανακάλυψα πως [και] οι sigur ros κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ. valtari. το αναζητώ [στο youtube]. το βρήκα. το ακούω. συναισθήματα [ανάμεικτα].
[πάω] να κάνω ένα τσιγάρο. στην κουζίνα. με [σκοτεινή] θέα την αυλή. συννεφιασμένη. [και] βροχερή.
έφερα [και] μία πικροδάφνη [κόκκινη]. [τώρα] το πρωί. να [την] φυτέψω.
όταν σταματήσει η βροχή
κυκλοφόρησαν και οι blueneck νέο άλμπουμ. που να παλιώσει [πλέον] κοντεύει. [από] τον σεπτέμβριο του 2011. repetitions. μα για μένα νέο άλμπουμ είναι.
[φοβάμαι] να ανακαλύψω τα νέα άλμπουμ από τα αγαπημένα [μου] συγκροτήματα.
[κάποτε] θα τα αγοράσω τα νέα cd.
όταν σταματήσει η βροχή
στέγνωσε το [άλλο] σεντόνι. να τα μαζέψω [σήμερα].
είναι απλωμένα [πολλά] χρόνια [τώρα] συναισθήματα σκέψεις ψίθυροι λέξεις φωνές σιωπές
μα [δεν] ξέρω [πώς] [...]

και Όμως

Τίτλο Σκέψου

σκέφτηκα τίτλο Τουλάχιστον. μα είχε ειπωθεί παλαιότερα. και στο πριν ταξίδεψα. λέξεις. σκέψεις. κείμενα. σχόλια. και χαμογέλασα. κάτι που ξεχασμένο μοιάζει πλέον. πόσο ανέμελα. σχεδόν όλα. τόσα θέματα. τόσα αδιέξοδα. τόσοι διέξοδοι. τόση κούραση. τόση απογοήτευση ενίοτε. και τότε. μα πόσο ανέμελα έμοιαζαν όλα. σχεδόν. τότε.
σκέφτηκα τίτλο Υστερόγραφο. μα σκοτείνιασα. και ίσως φοβήθηκα. τις σιωπές. τους ψίθυρους. τις φωνές.
όπως φοβάμαι ακόμα. και τώρα.
και είναι τόσα στο μυαλό που εκρήγνυνται. μα μόλις φτάνουν εδώ. εξαφανίζονται.
σκέφτομαι τίτλους. να ξανά χρωματίσω. το μετά. στο τώρα. στο μετά. μα δεν ξέρω. πλέον.
δεν βρίσκω χρώματα. και αυτά που βρήκα στους τοίχους απλωμένα είναι.
σκέφτομαι χρώματα. στους ήχους να ξανά βυθίσω.
το μαύρο μου. το άσπρο μου. ίσως να τα γκριζάρω λίγο.
με χρώματα