Δώδεκα Μπι

σε ευχαριστώ

(και) που είσαι (ακόμα) εδώ

Τι Ώρα Είναι;

λέξεις. σκέψεις. μοιράσματα. τι είναι αυτό που τελειώνει. με. στην. ύπαρξη.
χρόνος. κιόλας χρόνος. χρόνος ένας. πόσο. μα πόσο κοντινά.
χιλιόμετρα δώθε. χιλιόμετρα πέρα.
εικόνες να αλλάζουν. σκέψεις να αλλάζουν.
ίσως και να μοιράζονται.
σε τραπέζι. με πρόσωπα.
γερασμένα πρόσωπα.
κοντινά. μακρινά.
αναμνήσεων πρόσωπα.
αγέραστα πρόσωπα.
πρόσωπα αληθινά.
κόσμος. δίπλα. γύρω. παραπέρα.
μα πόσο. πόσο.
ίσως μόνος.
χιλιόμετρα πέρα. χιλιόμετρα δώθε.
με καταλαβαίνεις. πάντα με καταλαβαίνεις.
κουνιέσαι. ολόκληρος κουνιέσαι. κοιτάς.
και σου χαμογελώ.
ήρεμα. ίσως και ανεπαίσθητα.
σαν τον βηματισμό που επιβραδύνεις.
με κοιτάς. ανυπόμονα.
ήρεμα. ίσως και να μου χαμογελάς.
μα με κοιτάς.
πάντα με κοιτάς. στα μάτια. στο βλέμμα μέσα.
και σαν τον βηματισμό σταματάς.
συνεχίζοντας αργά.
μα σταθερά.
σου χαμογελώ. σαν συνειδητοποιώ. ίσως και ανεπαίσθητα.
πως πλησιάζεις. πως πλησιάζει.
η ώρα. μια ώρα.
χρόνια. κιόλας χρόνια. πόσα. μα πόσα χρόνια.
σαν μια ζωή ολόκληρη. που ίσως ποτέ δεν τελειώνει.
μα πάντα θα δακρύζουμε. σαν τέλος γράφεται.
του τέλους της αρχής του τέλους.
και θα χαμογελάμε. σαν αρχή ελπίζουμε.
στην ώρα. μιας ώρας.
και ίσως φοβάμαι.
όλα αυτά. που θα λείψουν.
σαν πλησιάζει η ώρα.
του τέλους η ώρα.
και όλα αυτά που ήδη λείπουν. προσπέρασαν. έλειψαν.
λείπουν.
τα χαμογελώ. ίσως και να τα συνήθισα.
σαν προσπέρασε η ώρα.
της αρχής η ώρα.
του τέλους της αρχής.
κάθε αρχής.
κάθε ώρας.
σκέψεις. μοιράσματα. τι είναι αυτό που αρχίζει. με. την. ύπαρξη.
του φευγιού. του ερχομού.
μια ώρα απλά

Ανιχνεύοντας

καλύπτοντας
αυτά όλα
που χρόνια τόσα
να εγκλώβιζαν
ίσως
μα πάντα ξέρεις
πως σημάδια
εδώ είναι
ήταν
και θα
είναι

Της Αγάπης Το Παιχνιδίζειν

τι αγάπησα;
πόσα αγάπησα;
πώς αγαπώ;
πότε αγαπώ;
γιατί αγαπώ;
πόσα αγαπώ;
λίγο; πολύ;
περισσότερο; λιγότερο;
πόσα; τόσα;
μετριούνται;
σε λέξεις ;
σε σκέψεις ;
σε σιωπές ;
σε ομιλίες ;
σε ψίθυρους ;
σε φωνές ;
σε στιγμές ;
σε εικόνες ;
σε ήχους ;
σε πλήκτρα ;
προσπαθώ ;
να αγαπώ
όλα όσα με φοβίζουν
όλα όσα με εγκλωβίζουν
καθώς μεγαλώνω
συνειδητοποιώ ;
όλα όσα αγαπώ
τα αγάπησα
προσπαθώ
να αγαπήσω
εμένα
σε όλα που με φόβισαν
με όλα που με εγκλώβισαν
μεγαλώνω
συνειδητοποιώ
όλα όσα φοβάμαι
όλα όσα αγάπησα
όλα όσα αγαπώ
ίσως
να μην
έχουν έρθει

ακόμα

προώθηση από man about town

-... .-.. --- --- -.. -.--

Συνέχειες

πόσα μπορεί να χωρέσει ένας φάκελος; πόσα μα πόσα. τι εξ τι. αρ τι εφ. ντοκ. τζέι μπεγκ. μπι εμ πι. εμ έιτς τι. πόσα μα πόσα. ανοίγονται. με κλικ απλό. και πάνω δεξιά. χαρτιά. φάκελοι χάρτινοι. σχέδια. ξεφυλλίζονται. με βλέμμα απλό. και με όλα αυτά που δάκρυζες χαμογελάς. και με όλα αυτά που εγκλωβιζόσουνα κοιτάς. και με όλα αυτά που ερωτευόσουνα αγναντεύεις. φάκελοι. κουτιά. ράφια. φάκελοι. αρχεία. εικόνες. πόσα μα πόσα. και ξαφνικά σταματάς. ίσως να αισθάνεσαι. πόσο μα πόσο. γινόμενα τόσα μα τόσα. λίγα. πολλά. ασήμαντα. σημαντικά. νοιώθοντας. εκεί που σταματάς. κάτι αόρατο. ίσως και άγχος. μπορεί και ανησυχία. ίσως και ορατό. αναζητώντας. μία συνέχεια. σε αυτό που με ασυνέχεια μοιάζει. σαν σταματάς. με ένα κλικ απλό. σε ένα βλέμμα απλό. πεθύμησες. ίσως συναισθήματα. ίσως λέξεις. ίσως αγγίγματα. ίσως βλέμματα. που μοιάζει να μην έχεις δύναμη. άλλη. να σταματάς. σε ένα βλέμμα. με ένα κλικ. απλό.

τζτζσσςς

και μετά σιωπή
και μετά;
σιωπή
και μετά σιωπή;
και μετά
ή τώρα;

τζιτζίκι δεν είναι αυτό;
ή ό, τι είναι ήταν;
......

κάλυψηΑπο

Τουλάχιστον

εφτά εφτά. τουλάχιστον. μέχρι το ένα δύο μηδέν. χαμογελώντας στην σκέψη. του τουλάχιστον την σκέψη. και θα είναι τότε πλήρης; φεύγει κάποιος πλήρης;
ίσως και να φεύγει. πιο πλήρης.
και χάνεσαι στα χαμόγελα.
ολοκλήρωσης. ικανοποίησης. απαριθμώντας. γάμους. παιδιά.
στεκούμενος. βήμα ένα. πίσω. πιο πίσω. χαμογελώντας.
σε όλα αυτά που δεν έχεις να υπερηφανευτείς για όλα αυτά που οι άλλοι θέλουν εσένα να υπερηφανευτούν.
με χαμόγελο δικό τους. στο δικό σου χαμόγελο.
και ίσως νοιώθεις απομονωμένος. μην γνωρίζοντας. ποιος ξεχωρίζει ποιον. ή απλά ξέρεις; χωρίς να νοιάζεσαι. πλέον. ή νοιάζεσαι; και όλα αυτά που χαμογελάς. να τα ψιθυρίσεις θέλεις. φωνάζοντας. μα δεν έχεις κάτι να φωνάξεις. ή έχεις;
ένα δύο μηδέν. τουλάχιστον. περπατώντας. ποιος αποφάσισε το μαύρο να είναι το χρώμα της λύπης; και πρέπει να νοιώθεις σαν φεύγει κάποιος πλήρης λύπη; μετριέται το πλήρης; ποιοτικά; ποσοτικά; αν νοιώσεις σήμερα πλήρης φεύγεις αύριο; αν είχες νοιώσει έπρεπε;
είναι νωρίς ακόμα. εφτά εφτά. ακόμα. και τουλάχιστον. χαμογελάς. περπατώντας. στην ευθεία. ανοίγοντας το τζαμάκι. να φωτίσει ένα κερί μικρό. που είναι να σβήσει σε ώρες λίγες. μα πάντα να φωτίζει. το δικό σου το τζαμάκι. και ας είναι μέρα πρωινή. και φωτεινή.
έφτασες; όλα καλά;
καλά όλα. και χρήσιμα. και απαραίτητα.
της πληρότητας. ενός τουλάχιστον.

[Απο]Μυθοποίηση

Πεκάβι

αγαπάς περισσότερο την αλήθεια της εικόνας που αντικρίζεις
ακόμα και όταν μοιάζει να είναι διαφορετική
από την εικόνα που ανάμενε το μυαλό

γιατί απλά αν η αγάπη μετριέται
μετριέται με την αλήθεια του κάθε συναισθήματος
και χαμογελώντας σε ήχους
γνωρίζεις πως αυτό που μένει τελικά
είναι η αλήθεια της κάθε εικόνας
που απτά βιώνεις

Τέσσερα Τρία

με αυτά και με αυτά
περάσανε
περνάνε
σκέψεις
λέξεις
σιωπές
ψίθυροι
φωνές
στιγμές
ήχοι
εικόνες
συναισθήματα
κλάματα
γέλια
δάκρυα
χαμόγελα
καταστάσεις
άνθρωποι
ψυχές
και με όλα αυτά που μετράμε
χρόνια
σαράντα τρία
πιο μελαγχολικός
ίσως
πιο αισιόδοξος ίσως
πολυχρωμότερος
και με αυτά και με εκείνα
σε όλα αυτά που θα έρθουν
να είναι
να περάσουν
να μείνουν
πιο χαμογελαστά
απλά
αληθινά

Ξέρεις

τώρα ξέρεις. πως μερικά πράγματα ποτέ δεν χάνονται. πάντα ήσουν. μέρος της αλήθειας. μου. απλά δεν γνωρίζαμε. τώρα ξέρεις. την αλήθεια. μου. πάντα ήξερες. πάντα ήξερα. όσα γνωρίζουμε. το χαμόγελο πίσω από το δάκρυ. το δάκρυ πίσω από το χαμόγελο. τώρα ξέρεις. όλα όσα γνωρίζαμε. και να ξέρεις. πως σε αγαπώ. όπως αγαπώ την αλήθεια. του κάθε συναισθήματος. σε ευχαριστώ.

Παράπλευρα

κάθε φορά μας διδάσκει πώς μπορεί και αναγεννιέται. η φύση.
και κάθε φορά αποδεικνύουμε πόσο μικροί. μα πόσο μικροί είμαστε.
στην τόσο ασήμαντη φύση μας.
κανείς μα κανείς στο όνομα κανενός μα κανενός αγώνα δεν έχει το δικαίωμα.
να παίζει με ανθρώπινες ζωές.

Φ[ό]ρ[ά]

πιάσαμε τον κισσό τώρα;
όταν (ξεμ)πλέξεις πες (μου) να πάμε βόλτα!

Κάθε Φορά Χαμόγελο

μοιάζοντας
χαμένος
ανάμεσα
σε κάθε
χαρούμενο
πλήθος
προσπαθώντας
να χρωματιστώ
από την κάθε ευτυχία
του κάθε της κάθε ω κάθε
άσε με να κρυφτώ φανερά
σε όλα αυτά που κάθε φορά
φοβάμαι να χαμογελάσω
μοιάζοντας χαρούμενος
ανάμεσα
σε κάθε
χαμένο
πλήθος

Χρώματος Πολύχρωμου

ίσως την αναμονή. ίσως που χάνονται. τα χρώματα.
χάνονται;
τι χρώματα έχουν τα σκουπίδια;
περιμένοντας. κάτι. να ανθίσει.
γνωρίζοντας πως θα φύγει.
σαν ανθίσει.
και είναι ίσως αυτή η αναμονή.
που αξίζει. αν.
του πως. του αν. του πώς. του αν.
ίσως στην αναμονή. μίας ανάστασης. αληθινής.
να κρυφτώ στα πολύχρωμα να χαμογελάσω στα ασπρόμαυρα.
πόσο θα ήθελα να σου χαρίσω. ένα χρώμα. πολύχρωμο.
μίας ανάστασης. αληθινής.

Με Άρωμα Φωτάκια

έναν δικό μου άνθρωπο
και όσα δευτερόλεπτα περάσανε
το βλέμμα να μιλήσει
τόσα δευτερόλεπτα περάσανε
το χαμόγελο να συνειδητοποιήσει
αυτά όλα
σε χρόνια τόσα
και πως με κάποιον
ίσως περίεργο
ίσως ανεξήγητο
ίσως πολύπλοκο
ίσως απλό τρόπο
μοιάζεις ένας δικός μου άνθρωπος

Θα Θα

Γνωστά Άγνωστα

γέμισε η αυλή.
κουράστηκα.
βαριά τα τσουβάλια χώμα.
γέμισε η αυλή.
και αν σήμερα κρύο κάνει.
και μοιάζει η άνοιξη χειμώνας.
ξέρω πως αύριο θα είναι μία μέρα καινούργια.
μα αν είναι καλύτερη. χειρότερη. ίδια. διαφορετική.
δεν ξέρω.
πλέον.
ποτέ δεν ξέρουμε άλλωστε.
ίσως δεν ξέρω αν ξέρω.
κουράστηκα.
με τα τσουβάλια χώμα.
μα έχει χώρο ακόμα.
πάντα έχει.
και αν αδύναμα βλαστάρια το χώμα μπορούν και σηκώνουν.
πώς μπορώ κουρασμένος να νοιώθω;
μα τα τσουβάλια μοιάζουν βαριά.
ειδικά σαν τσουβαλιάζουν.
και τσουβαλιαζόμαστε.
κουράστηκα.
μα έχει χώρο ακόμα.
πάντα έχει.