αύγουστος 2018
στο γράφω να το θυμάμαι
το ορόσημό μου αισθάνομαι
και ελπίζω το παράσημό μου
αύγουστος 2018
στο ψιθυρίζω να το θυμάστε
το άνοιξα το αρμόνιο
ντο φα φα λα σολ ρε μι ρε μι ντο σι ντο ρε μι ρε μι ρε ντο ή κάτι τέτοιο
και μπιτ σάλσα / ή κάτι τέτοιο
και το αποφάσισα / στον αύγουστο 2018
να συνεχίσω στη ζωή
να συνεχίσω τη ζωή
σε όλα αυτά που άλλα τόσο ξαφνικά και άλλα αναπόφευκτα χαθήκαν
το δώρισα το αρμόνιο / και το μαντολίνο σου / και τις παρτιτούρες σου
τον τόσο κόπο σου και χρόνο σου
και συνεχίζω / στα τόσα άλλα
τον αύγουστο 2018 / 3 χρόνια μετά
που όσα και χρόνια μετά / πάντα χθεσινά αισθάνονται
να συνεχίσω / με όλα αυτά / σε όλα αυτά που αποκτήσατε με κόπο τόσο
και να το πεις σε όλους
στους πριν και την μετά
στον τάκη
στον παππού
στην γιαγιά
στον λάμπη
στην μαμά
για τον αύγουστο 2018 που αποφάσισα
να μου δώσω ζωή ξανά / να βρω τα βήματά μου ξανά / την αξιοπρέπειά μου / το σεβασμό μου / την τιμή μου / τα όνειρά μου / τα σχέδια μου / τα χαμόγελά μου / εσάς / εμένα / τα απλά / τα ουσιαστικά / τα αληθινά
και αν δεν / το ξέρω το προσπάθησα / το προσπαθώ
με κάθε τρόπο / με κάθε δύναμη / με κάθε θέληση
στον χρόνο μου / με τον τρόπο μου
και αποφάσισα / τα όλα να κρατήσω
τα τώρα είπα / τα 1 2 3 / τα ράμματα / τα σημάδια / τα συγγνώμη / τα ευχαριστώ / τα χαμόγελα / τα βλέμματα / τα αρχικά / τα τελικά
τα κατάλαβα όλα / δάκρυσα και χαμογελώ σε όλα
και αποφάσισα / να τα κρατήσω όλα / να δίνω πνοή σε όλα / χρώμα σε όλα / χαμόγελα σε όλα
για όσους αύγουστους μου είναι γραφτό να περάσουν ακόμα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2018/08/10
2017/12/01
2016/12/01
Του Υστερόγραφου Το Υστερόγραφο
μάνα πού πας;
γιε μου (θα) πάω στα καράβια
γιε μου (θα) πάω στα καράβια
το (γαμώ) πλοίο (σε) πάει θάλασσα
και εγώ εδώ σε μια (δική μου) άδεια αγκαλιά
που (απλά) γλίστρησες / από την δική μου αγκαλιά
08.01 / με το καλό μήνα / χα! / 01/12/2016
και σου φώναζα μάνα μαμά μαμά
MHN / πού / ΜΗΝ / ΠΟΥ / ΜΗΝ / πας
;
γιε μου (θα) πάω στ(ο)α καράβ(ι)α
και έτσι απλά ΜΕ σκούντηξες / ΜΟΥ/ΔΕΝ ανάσανες / ΜΟΥ/ΜΕ χαμογέλασες
γαμώτο μου γλίστρησες / και έφυγες
στον τάκη ΣΟΥ / στον παππού / στην γιαγιά / στον λάμπη / στον μόμπυ / στον μπαμπά
μπορώ ποτέ να σου χαλάσω το χατήρι;γαμώτο μου γλίστρησες / και έφυγες
στον τάκη ΣΟΥ / στον παππού / στην γιαγιά / στον λάμπη / στον μόμπυ / στον μπαμπά
μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει
και έτσι μαζί με τους έξι κατηφοράτε
και εγώ ο εφτά να κλαίω να γελάω με το καράβι που πάει θάλασσα
και ουρανό
2015/10/16
2015/08/10
Του ΑγγΕλου Το Υστερόγραφο
τι σκέφτεστε μία / τι σκέφτεστε δύο / τι σκέφτεστε τρις
παράθυρα δέκα / όρια δεκάδες / κλήσεις τηλεφωνικές εκατοντάδες / θόρυβοι χιλιάδες / λογικά αυτονόητα παράλογα αμέτρητα
πάνες ενηλίκων χιλιάδες / σκατά κακά ούρα κάτουρα αμέτρητα
μα αυτό που σκέφτομαι που σε ρωτώ πώς με λένε / παναγής και τάκης ψιθυρίζεις
και γίνεται και η ισοπέδωση συνήθειά μας
μα την υγεία μας να αντέχουμε / να αλλάζουμε / να ισοπεδώνουμε ενίοτε τα όριά μας
τι σκέφτεστε μία / τι σκέφτεστε δύο / τι σκέφτεστε τρις
την κάθε μέρα την τόσο ίδια την τόσο διαφορετική την κάθε αυριανή
παράθυρα δέκα / όρια δεκάδες / κλήσεις τηλεφωνικές εκατοντάδες / θόρυβοι χιλιάδες / λογικά αυτονόητα παράλογα αμέτρητα
πάνες ενηλίκων χιλιάδες / σκατά κακά ούρα κάτουρα αμέτρητα
μα αυτό που σκέφτομαι που σε ρωτώ πώς με λένε / παναγής και τάκης ψιθυρίζεις
και γίνεται και η ισοπέδωση συνήθειά μας
μα την υγεία μας να αντέχουμε / να αλλάζουμε / να ισοπεδώνουμε ενίοτε τα όριά μας
τι σκέφτεστε μία / τι σκέφτεστε δύο / τι σκέφτεστε τρις
την κάθε μέρα την τόσο ίδια την τόσο διαφορετική την κάθε αυριανή
είναι που μοιάζει να μην υπάρχουν ακόμα λέξεις να
αποτυπώσουν πώς γλυκαίνουν οι σκληρότερες εικόνες στιγμές φωνές ψίθυροι σιωπές με την σκληρότερη
ίσως όλων σε ένα κουτί ξύλινο με μία χούφτα λουλουδόχωμα
2015/01/18
2014/01/18
2013/01/18
Δευτερολέπτων Μέτρημα
ένα
δύο
τρία
τέσσερα
πέντε
έξι
εφτά
οχτώ
εννιά
δέκα
έντεκα
δώδεκα
δεκατρία
δεκατέσσερα
δεκαπέντε
δεκαέξι
δεκαεφτά
δεκαοχτώ
δεκαεννιά
δύο
τρία
τέσσερα
πέντε
έξι
εφτά
οχτώ
εννιά
δέκα
έντεκα
δώδεκα
δεκατρία
δεκατέσσερα
δεκαπέντε
δεκαέξι
δεκαεφτά
δεκαοχτώ
δεκαεννιά
χρόνια
σαν δευτερόλεπτα
και κάθε δευτερόλεπτο
πάντα [θα] αναρωτιέμαι
πώς
[να] είναι [ήταν] οι ζωές μας
με σένα
μαζί μας
και το μόνο που ξέρω
είναι
πως σε πεθύμησα
και σε αγαπώ
περισσότερο
στο κάθε δευτερόλεπτο
σαν δευτερόλεπτα
και κάθε δευτερόλεπτο
πάντα [θα] αναρωτιέμαι
πώς
[να] είναι [ήταν] οι ζωές μας
με σένα
μαζί μας
και το μόνο που ξέρω
είναι
πως σε πεθύμησα
και σε αγαπώ
περισσότερο
στο κάθε δευτερόλεπτο
________________________
δεκαεννιά ιανουάριους μετά
2012/01/18
2011/01/01
Της Βόλτας Το Υστερόγραφο
πώς αποφασίζεις ποια ώρα είναι η ώρα; πώς; πώς το καταλαβαίνεις; πώς νοιώθεται;
σαν χάνουμε την αξιοπρέπεια στην βόλτα το νοιώθω ίσως. μα δεν ξέρω. δεν ξέρω τι να νοιώσω. τι δικαίωμα έχω να νοιώσω. τι καθορίζει της κάθε αξιοπρέπειας το κάθε όριο; και στα μάτια με κοιτάς. και το μόνο που μπορώ να κάνω να σου χαμογελώ είναι. και ας λερώνεις και μένα. δεν το θες. απλά να ελέγξεις δεν μπορείς. πλέον. εσένα. και ας προσπαθείς τόσο. περισσότερο τόσο.
μας είπαν δεν πονάς. καλά μας είπαν; πονάς; τον έλεγχο χάνεις. απλά. πόσο απλά. και σου χαμογελώ. σαν σε ανασηκώνω. να μην νοιώθεις το βάρος. στα πίσω πόδια. και πιο γρήγορα περπατάς. ιδέα μου είναι; ιδέα μου θέλω να είναι. μα κουράζεσαι. αμέσως. σχεδόν αμέσως. και μόλις γυρίζουμε σε μία γωνιά αφήνεσαι. την μέρα όλη. την νύχτα όλη. μόλις που βγαίνεις στην αυλή. και στο κρεβάτι σου γυρνάς. τις ώρες όλες. στο χαλί στον καναπέ πίσω. να με νοιώθεις κοντά σου στο γραφείο; στο χαλί στον καναπέ μπροστά. στο χαλάκι στο κρεβάτι μου δίπλα. και σέρνεσαι. πλέον σέρνεσαι.
πώς ξέρεις ποια ώρα είναι η ώρα;
και όσο περνά ο καιρός σου χαμογελώ. ίσως περισσότερο. έμαθα να βάζω σωστά την σύριγγα. με το σιρόπι. και πλέον αδιαμαρτύρητα καταπίνεις. όχι πως διαμαρτυρόσουνα ποτέ. από την πρώτη ματιά τα χρόνια πριν πάντα τόση εμπιστοσύνη μου είχες. και γλύφεις και εμένα. και σου χαμογελώ. και έχεις μάθει να ανοίγεις το στόμα περισσότερο. να σου αφήνω τα χάπια. έμαθα και την μεριά που τα καταπίνεις αμέσως. μικρά. μεγάλα. δυνατά. και σου χαμογελώ. στα μάτια με κοιτάς. με αυτό το βλέμμα. ψιθυρίζοντάς σου κατάπιε το μομπάκο. για το καλό σου είναι.
αχ βρε συ αυτό το βλέμμα.
και χαμογελώ. με βλέμμα θολό. πώς να αποφασίσω ποιο είναι το καλό σου; το καλύτερό σου;
δεν αντέχεται η εικόνα σου σαν σέρνεσαι. τόση δύναμη στο βλέμμα. τόσο αδυναμία στο κορμί. στα νεύρα. στον έλεγχο. μας είπανε να δοκιμάσουμε και κορτιζόνη. σου πήρα χαπάκια. τόσο μικρά. μα τόσο δυνατά. και τόσο εύκολα τυλίγονται στην φέτα κοτόπουλο. για μέρες λίγες. άντε να δούμε. και αν δεν. θα πλησιάζει η ώρα. και πρέπει να είναι γιορτινή η ώρα. η κάθε ώρα τώρα. ξέρω. το μαθαίνω. πως οι τελευταίες όσο γιορτινές ώρες είναι οι ώρες τώρα.
αντέχονται. τα πάντα αντέχονται. με τον τρόπο τους. τον χρόνο τους.
συγγνώμη βρε μομπάκο. για το θολό το βλέμμα. πάω βόλτα. σε εμένα το ψιθυρίζω. μην γυρνάς το κεφάλι. τις πήγαμε τις βόλτες μας σήμερα. όσο καταφέραμε. δεν θα αργήσω εντάξει; έρχομαι σε λίγο. μέχρι το φυτώριο να πάω; ναι εκεί. να απασχολείται το μυαλό. και έρχομαι σε λίγο. εντάξει;
λες και έλειπα αιώνες βρε. και τόσα χρόνια. κάθε φορά. λαχτάρα ίδια. και περισσότερη. σαν ανακούφιση. στο βλέμμα μέσα. σαν να φωνάζεις ναι γύρισε. είναι εδώ. και ακόμα και τώρα όπου και να είσαι στην πόρτα πίσω σε βρίσκω. απλά πεσμένος είσαι. απλά. σαν την ουρά να κουνήσεις προσπαθείς. έλα ξάπλωσε. μην κουράζεσαι άλλο. δεν πήγα τελικά φυτώριο. δηλαδή πήγα μα δεν πήρα τίποτα. δεν είχε φέρει τίποτα καινούργιο. από το πρωί. ανεβοκατέβαινα πάνω κάτω. στον δρόμο. χωρίς προορισμό. και είπα να πάω να κουρευτώ. αν και πρόσφατα είχα κουρευτεί. εντάξει συμπαθητικότερος δεν μοιάζω; όχι; και εξήγησέ μου γιατί στον καθρέφτη του τα μαλλιά μου φαίνονται πιο γκρίζα από ότι στον καθρέφτη εδώ; οέο; τι ώρα είναι; έλα μομπούλι. για τα χάπια η ώρα. και μετά μεζέ. κοτόπουλο θες ή γαλοπούλα;
βόλτα;
πάμε βόλτα;
δεν ξέρω
δεν ξέρω
δεν θέλω
δεν ξέρω αν πρέπει να θέλω
μαζί
κοντά σου
δίπλα σου
στο βλέμμα σου
στην ανάσα σου
πάμε γαμώτο
πάμε
όμορφη μέρα σήμερα. ζεστή. ηλιόλουστη. όμορφη. εξωτερικά.
το ένοιωσα σήμερα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη σήμερα.
και με κοιτούσες. σαν να μου είπες πάμε βρε συ.
πάμε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. περίεργη. σε άκουγα στον ύπνο μου. που προσπαθούσες. από την μεριά την μία. στην άλλη. να προσπαθείς. να πας. με άκουγες στον ύπνο σου που σηκώθηκα. και μία. και δύο. και φορές πολλές. τις τελευταίες πολλές μέρες. τις περισσότερες την μέρα που ξημέρωνε. και ξημέρωσε μέρα όμορφη σήμερα. ζεστή. με ήλιο.
το ένοιωσα. πως ίσως αυτή η ώρα είναι η ώρα. μετά την βόλτα. την πολύ προσπάθεια αυτής. και ίσως κατάλαβες.
καθιστός με κοιτούσες. με βλέμμα ίσως κουρασμένο. ίσως ανακουφισμένο. ίσως πάμε.
αυτό ήταν; τελείωσε;
και πάντα. μα πάντα. μα πάντα πάντα. όσο αναπνέω. πάντα. τα βλέμματα τα τελευταία. τον αναστεναγμό αυτόν. τον στεναγμό σου. τον ένοιωσα. τον άγγιξα. με βύθισε. τον νοιώθω. όσο αναπνέω. πάντα.
μία εκπνοή. ανακούφισης; αλαφρώματος; χαράς; λύπης; απορίας; φόβου; χαμόγελου;
δευτερόλεπτα. ελάχιστα. για μία εκπνοή. και σε αυτά τα δευτερόλεπτα τα λίγα τα τόσα πολλά των χρόνων όλων σου άφησα.
τέλειωσε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. σαν να σε έβλεπα. στον καθρέφτη μέσα. στο κάθισμα το πίσω. στο πήγαινε.
και στο έλα πίσω μας ο ήλιος ήταν. πίσω μου. μόνο. μόνος. και μπροστά σύννεφα. για βροχή έτοιμα. μα δεν έβρεξε. ακόμα. αυτήν την μέρα. έξω.
τάκη ο μόμπυ. μόμπυ ο τάκης.
και αν στιγμές θα ήθελα τόσο ασφυκτικά να σε ζω να γερνάμε τώρα που μοιάζει να πραγματοποιήθηκε γιατί πονά τόσο;
όμορφη μέρα σήμερα ήταν.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
και λύγισα. πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχούσα πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβόμουν. φοβάμαι.
πως πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
το βλέμμα γυρνώ. κάθε φορά. στο χαλί στον καναπέ πίσω. στο κρεβάτι στο κρεβάτι δίπλα. παντού.
τα βήματα αντικείμενα αποφεύγουν. που δεν υπάρχουν. πια. στην κουζίνα. στην κρεβατοκάμαρα. παντού.
και σαν ο ύπνος με πήρε. άκουγα. ένοιωθα. τα χασμουρητά σου. τα τεντώματά σου.
στον ύπνο μου. στο ξύπνιο μου. σε ακούω. σε νοιώθω. σε βλέπω.
θαρρώ ήρθες και με ξύπνησες.
και είναι νωρίς ακόμα. πιο μετά την βόλτα. ναι; πιο μετά. είναι νωρίς ακόμα.
τα δίπλωσα τα χαλιά. πήρα νέα. ωραία είναι. με την σοφία πήγα. με το μηχανάκι. απίστευτη κίνηση. έξω.
πολύχρωμα είναι. λιγότερο έντονα. πια.
και φθηνά. προσφορά από δω προσφορά από κει. μην προσπαθείς να με πείσεις άλλο καλή μου. θα τα πάρω λέμε. από την πρώτη στιγμή που τα είδα μου άρεσαν τόσο. και αν είναι για μπροστά από το τζάκι πειράζει που δεν έχω τζάκι δηλαδή;
τα δίπλωσα τα χαλιά. συγγνώμη. μα τα δίπλωσα. δεν τα άντεχα.
παντού. είσαι παντού. μυρίζεις παντού.
συγγνώμη. μα δεν. τα δίπλωσα.
θα τα δώσω στον πάνο και την νατάσσα. για τον πόζαρ. και την σούζη. και τα γατιά. φτερούλα. ασπρούλα. μαυρούλα. κάτι σε ούλα τέλος πάντων. μισητές γάτες. σαν κατσαριδάκια μου γλυκά.
μετακίνησα και την πολυθρόνα. άσε την στην μέση εκεί. και το τραπέζι. να μάθω βήματα νέα. στο σπίτι μέσα. που είσαι παντού. και τα χαλιά σκόρπια στον διάδρομο. θα τα στρώσω αύριο. μεθαύριο. όποτε. πόσα χρόνια έχω να αφήσω κάτι στον διάδρομο έτσι. πόσα χρόνια πολλά. πώς περάσανε. πολλά. μα τόσο γρήγορα. μια ζωή.
λοιπόν το επόμενο σχέδιο είναι κεραμικά. όχι δεν θα μάθω να φτιάχνω. θα αγοράζω. απλά. σκέφτηκα να γεμίσω μία γωνία με βάζα. πήλινα. σαν πιθάρια. μακρόστενα. ωραιότατα δεν είναι αυτά τα δύο; αν και ολίγον ακριβά. σιχτίρι. και το άλλο που με μάγεψε ακόμα πιο ωραίο. δεν το πήρα βέβαια. πανάκριβο. εντάξει είπαμε. όχι και τόσο. σκέφτομαι να την γεμίσω και με γλάστρες πήλινες. ε άδειες. καλά δεν θα είναι; ή μαλακία; χμ. καλά θα δω πώς θα είναι. και αν δεν. τις βγάζω στην αυλή να τις γεμίσω φυτά. ε πήρα και για την αυλή. σιγά να μην.
κάνα ξεραμένο κλαδί; μπα. κεριά. χμ. κεριά. και μπροστά ένα από τα χαλάκια. αυτά του τζακιού. χα.
πήγα και στο φυτώριο. το τεράστιο. στον δρόμο μας είναι. είχαμε πάει και μαζί. και είχες στριμωχτεί στο πίσω κάθισμα με τα φυτά μετά. πώς κάνεις και εσύ έτσι; σε δέκα λεπτά πίσω ήμασταν. εύγε αττική οδέ. ένα σάστισμα το έπαθα σήμερα η αλήθεια είναι. πόσα καινούργια φυτά. αυτό λέγεται φέστουκα. και αυτό κάρεξ. τις φτέρες τις ξέρεις ήδη.
σου πήρα δωράκι. το καραβάκι. και αυτό το πήρα δωράκι για μένα. μπορείς να το πεις σπιτάκι. σε στύλο πάνω. μπορείς να το πεις και φάρο. εδώ μπαίνει το κερί. θα τα βάλω μαζί. το καραβάκι σου. στο στύλο δίπλα.
βόλτα. άρχισε να φυσά. και για βροχή ετοιμάζεται.
μα τι υπερένταση και αυτή σήμερα.
και χθες. και προχθές.
άστα εδώ τα πράγματα.
μοιραράκη κεραμική ο διάδρομος.
θα τα φτιάξω. όποτε.
και παιδιά. και σκυλιά. και γατιά. κυριολεκτικά.
και οι ούλες όλες τα τίμησαν τα χαλάκια σου. καλύτερες. και πρώτες.
και ο πόζαρ. μύριζε από δω. μύριζε από κει. στρογγυλοκάθισε. ήρθε και η μίκα.
και το μόνο που μπόρεσα να κάνω. να χαμογελώ. για πολύ όχι. πρόσωπα γνωστά. δεκαετιών. νεανικά. αδυνατισμένα. με δέρμα γερασμένο. βλέπουμε στους άλλους αυτά που να αντικρίσουμε ίσως φοβόμαστε. γεράσαμε. όλοι μας. με παιδιά. με σκυλιά. με γατιά. όλοι σας.
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. καλά είσαι; καλά. ο μόμπυ;
χαμόγελο.
και ξαφνικά εγκλωβίστηκα. να γυρίσω ήθελα. μην ανησυχείς. τόσες ώρες μόνος. μα δεν έλειπα πολύ. και έχω αφήσει και τα πράγματα στο διάδρομο. θα τα έχεις κάνει όλα. ανάκατα. και ξαφνικά μόνος. τόσο.
και για τον μάστερ σεφ είπαμε. και για τον τοπ. και για τον τζαστ. και την κρίση αναλύσαμε. και το νησί σχολιάσαμε. και φάγαμε. και ήπιαμε. και γεια στα χέρια σου για το γλυκό. μα ανούσια όλα τόσο. απόμακρα. μπλα μπλα και μπλα. και είναι κλειστά τα φυτώρια αύριο. την τρέλα μου μέσα.
και τι είναι βρε σεις να πάρω άλλο; πλυντήριο που χάλασε από τα άλατα; περίπτωση καμία. ποτέ μην λες ποτέ. μα δεν. και αν ναι. μετά χρόνια άπειρα. μα δεν. φεύγει το παιδί σου. ο αδελφός σου. ο σύντροφός σου. ο ό, τι σου. αναπληρώνεται με κάτι άλλο; και αμέσως; τι προσπαθείτε να με πείσετε;
και μας έκανε η νατάσσα δωράκια. συμβολικά. ξέρεις από αυτά τα γιορτινά. τα συμβολικά. στα πρόσωπα τα όλα. και βλέπεις τι μου πήρε; ωχ καραβάκι χαμογέλασα. και δάκρυσα. συγγνώμη. καραβάκι γυάλινο. πάνγλυκο. μα καραβάκι;
ένα ταξί βρε σεις. κουράστηκα. παντελώς. άρχισε να με χτυπάει και το κρασί; την πόρτα άνοιξα. και από ό, τι περίμενα η δέσποινα με κεραμικές ζαρτιέρες πετάχτηκε. σκατά. και είναι παγωμένα. τα όλα. και ήσυχα τόσο. απελπιστικά σχεδόν.
τα έπιπλα μετακινώ. όλα. ό, τι μετακινείται τουλάχιστον. και είναι απίστευτο το πόσες γωνιές έχει τελικά το σπίτι. παντού. σε κάθε δωμάτιο. γωνιές κενές. μα τόσο. μα τόσο τόσο γεμάτες. μην πιάσουμε την αυλή. τελειωμό δεν έχει. και κάθε γωνιά να την γεμίζω προσπαθώ. να την αλλάξω. παπάρια.
ό, τι να σκεφτώ. ό, τι να βάλω. δικές σου πάντα είναι.
και τώρα κενές. τόσο. μα τόσο τόσο άδειες.
πήγα με την σοφία για φαγητό. και την μαρία. ήταν και η τζένη. και στον γυρισμό το φυτώριο ανοιχτό. αχα! σταματάμε μισό;
πήλινες γλάστρες να πάρω. μεγάλες. μια που έχουμε περισσότερα χέρια και αυτοκίνητο.
τι το 'θελα; αυτή. αυτή. πάρε αυτή. όχι αυτή. μεγάλη είναι. μικρή. σου αρέσει αυτή; αυτή; μα καλά πόσες θα πάρεις; πού θα τις βάλεις;
ααααα αα.και α α. τέτοιος αποσυντονισμός ποτέ. που σε ένα μαγαζί μπαίνω και σε λεπτά μισά άντε δύο αποφασίσει έχω. ούτως ή άλλως στο δευτερόλεπτο ξέρεις. ό, τι προκαλείται. τι το κοιτάς αριστερά και δεξιά και διαγώνια; στο δευτερόλεπτο. ο χρόνος που χρειάζεται να τα γνωρίσεις όλα είναι. όσα μπορείς. όσα προφτάσεις. τρεις πήρα. μεγάλες. και βαριές. για έξω. για κάποιες από τις γωνιές.
η γωνία με τα κεραμικά συμπαθητική γίνεται. την έφτιαχνα το βράδυ χθες. και δέκα φορές την έχω αλλάξει. και τόσες άλλες. ξημέρωμα με πήρε. σχεδόν. και ξύπνησα νωρίς πολύ. κατά τις πέντε. λόγο χωρίς. κάθε μέρα τώρα. και σαν έφθασε η ώρα δέκα και σκεφτόμουνα πού ταιριάζει ποιο. αγχώθηκα ξαφνικά. να ετοιμαστώ. για την βόλτα αργήσαμε.
κάθε μέρα τώρα
δεν σου είπα. αποφάσισα τι να κατεβάσω όταν αποφασίσω να κατέβω. καλό; στο θέμα μας. φορσύθια βερβερίδα φορσύθια βερβερίδα. ή λες φορσύθια φορσύθια βερβερίδα βερβερίδα; ή βερβερίδα φορσύθια φορσύθια βερβερίδα; στην άκρη της μέσης έναν προύνο. ή σφενδάμι; πλάτανο βρε συ. ναι. χμ; θυμάσαι χώρο άπλετο. εκεί. χώμα από εδώ χώμα από εκεί χώμα παραπέρα. δεν θυμάμαι μόνο την πορεία του ήλιου. νομίζω εκεί είναι προς σούρουπο.
και στην μέση φέστουκες. και μία και δύο και τρεις. και περισσότερες. πήρα και βολβούς σήμερα. του είχα παραγγείλει να φέρει φορσύθιες που τελικά βρήκα από τον άλλον που πήγα με το αυτοκίνητο και πήρα και βερβερίδες και φέστουκες και φορσύθιες και τις έβαλα εδώ σε μία γωνιά και δύο και είναι ωραιότατα ταιριαστές και πέρασα να τις πάρω που θα τις έφερνε σήμερα. είναι βαριές οι γλάστρες τελικά και μεγάλες. και είχα κατέβει με τα πόδια. με άδεια χέρια να φύγω; πήρα ανεμώνες. και νεραγκούλες. βολβούς. πενήντα και πενήντα. ένα και μηδέν μηδέν. δεν σημαίνει τίποτα μην αναρωτιέσαι. απλά σκέφτηκα να σημαίνει κάτι το εκατό την ώρα που τους μετρούσα και πού να σταματήσω και στο δευτερόλεπτο το αμέσως αποφασίστηκε να μην σημαίνει το παραμικρό.
και ή έχω ομορφύνει αδιανόητα και απίστευτα και συγκλονιστικά ή ο κόσμος απλά δεν γαμεί. και δεν γαμιέται. με όλο τον σεβασμό. και την καλή την έννοια. δεν εξηγείται διαφορετικά. πέντε γυρίσανε να κοιτάξουνε σήμερα. και τόσοι άλλοι ακολουθήσανε το πέρασμα. ψαχνόμουνα αν με έχει κουτσουλήσει κανένα μισητό περιστέρι. και από όλους. ηλικιωμένοι νέοι νέες γιαγιές. ακόμα και δύο σκύλοι. να είναι τα μαύρα υγρά μελαγχολικά μάτια;
είναι που μοιάζουν αγελαδίσια τελευταία.
και πενήντα να βάλω εδώ. είκοσι πέντε. και είκοσι πέντε. μαζί με τις άλλες. τις εδώ.
και τις νεραγκούλες. και τις ανεμώνες. έχουν εμφανιστεί οι βλαστοί. και τα φύλλα.
εδώ.
εκεί. και εδώ
ξέρω έχεις κουραστεί με όλα αυτά που βλέπεις. και είναι το μισό του μισού του εκατομμυριοστού και του δις και του τρις και του και ακόμα τόσο από όλα αυτά που ακούω.
κάθε μέρα τώρα
ήρθε η σοφία. να πάμε στην έκθεση κεραμικών. και την μαρία περιμέναμε. της έδειξα την γωνιά αυτήν. και την άλλη. και την παράλλη. και τις γλάστρες τις καινούργιες στην αυλή. σαν μικρό παιδί. αυτό. και αυτό. και το άλλο. την κρεβατοκάμαρα μην της κοιτάς. άδεια είναι όλη. και την βιβλιοθήκη. την άδειασα. την γεμίζω και πάλι. ένα παραμύθι φτιάχνω. δεν το έχω τελειώσει ακόμα. αυτό σήμερα το έβαλα. ήταν από εκεί. αυτό το πήρα τώρα. με κοίταγε. ωραία είναι. τι να έλεγε. ό, τι και να έλεγε. με κοίταξε παράξενα και αυτή μία δύο φορές και τρεις. την αγελάδα μου μέσα.
και πήρα και χελωνάκια. και σαλιγκαράκια. και κοχλιάκια. και καδράκια. και κάτι σαν στάμνες μισές. για την αυλή. σκέφτομαι να πάρω και άλλα. και άλλα. και άλλα. για μέσα. για έξω. να υπάρχουν. να πετιούνται. από εδώ. και από εκεί. να σπάσει το πολύ πολύ κανένα. και αυτό για τα κεράκια το κεραμικό τι εκπληκτικό. με τα αστεράκια η σφαίρα. το παρατηρούσα το βράδυ χθες. βυθίστηκα στο φως. στο μόνο φως. το τρεμουλιαστό. και με πήρε ο ύπνος στον καναπέ.
κουράστηκα. μα ακίνητος να κάτσω δεν μπορώ. και ξύπνησα νωρίς. κάθε μέρα πριν. κάθε μέρα τώρα. να κάνω κάτι συνεχώς. στον διάδρομο. στην βιβλιοθήκη. στην αυλή. στο δώθε. στο πέρα. εδώ. εκεί. βόλτα πάω. κάθε μέρα τώρα. τις ώρες ίδιες. μόνος. και μαζί. και νοιώθω το συναίσθημα αυτό βαρύ. δεν ξέρω. βαρύ. και παρακαλούσα να μην μου δώσεις την επιλογή. πότε να φύγεις. να αποφασίσεις εσύ. μια ώρα μία. στον ύπνο σου. στις γωνιές σου. μα έπρεπε να αποφασίσω. εγώ. και δεν ξέρω. ποτέ δεν θα ξέρω. αν έπρεπε. τώρα. μετά. λίγο πιο μετά. λίγο πιο τώρα. πότε. βαρύ πολύ. απλά βαρύ.
κουραστεί δεν είχα. πώς θα μπορούσα μαζί σου να κουραστώ; μα στεναχωριόμουνα. πολύ. για σένα. σαν σε έβλεπα να προσπαθείς τόσο. να πέφτεις τόσο. και ψυχολογικά. πολύ. και προσπαθούσα να σου χαμογελώ. στην βόλτα που σε στήριζα. στις ώρες που σε καθάριζα. τις ώρες που δίπλα σου καθόμουνα. σαν κοιμόσουνα. τις ανάσες σου προσπαθούσα να αφουγκραστώ. αναπνέεις; πονάς; στεναχωριόμουνα πολύ. για σένα.
σε όσους πήγαμε το ίδιο. και πήγαμε σε δύο και τρεις. στον έναν έτρεμες πολύ. στον άλλον ηρεμούσες τόσο με την φωνή του. αργά ή γρήγορα. θα έπρεπε. να το συζητήσετε. με την οικογένειά σας. και να αποφασίσετε.
μα η οικογένειά μου είσαι εσύ. και κυρίως εσύ. τα τελευταία πολλά χρόνια. μία ζωή.
που τόσο λίγα μοιάζουν τελικά. και ήταν αργά; γρήγορα;
ποτέ δεν θα ξέρω. και νοιώθω το συναίσθημα βαρύ.
το προετοίμαζα καιρό.
σε περίπτωση που.
στις σκέψεις. στις προοπτικές.
να ετοιμαστώ. να το αντιμετωπίσω. να το συνηθίσω.
να μην πονέσει τόσο. μα τόσο τόσο.
το προετοίμαζα καιρό. με χαμόγελο βαρύ. βλέμμα θολό.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη. φοβήθηκα.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχώ πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβάμαι.
που πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
περπατούσα σήμερα. και ξαφνικά ανησύχησα. πίσω να γυρίσω.
περπατούσα. στην κηφισίας βρέθηκα. μα πότε την μεσογείων πέρασα;
όμορφα σπίτια αυτά. στα στενά μέσα. στον χρόνο ξεχασμένα. προσεγμένα. όμορφα.
σκέφτηκα σχέδιο επόμενο. μεταλλικά. να σπάσει λίγο ο πηλός.
και μετά γυαλί.
και ξύλο.
τα χέρια να μην πιάνουν ρε γαμώτο.
περπατούσα. το μυαλό πόνεσε.
κάνει και κρύο. περπατώ.
τις διαδρομές τις γνωστές να βρω.
πίσω να γυρίσω.
και είναι
ένα
μία
κάτι
σαν ελευθερία
εγκλωβιστικό
ενοχική
βαρύ
το τρίξιμο της εξώπορτας να αποφύγω προσπαθώ
και στα βήματα τα έντεκα τα δώδεκα μέχρι την πόρτα
αισθάνομαι
την λαχτάρα σου
την ανάσα σου
τα χμφου σου και χμφου σου
τα γρατσουνίσματα σου στον τοίχο
την αγωνία σου
ανοίγω βρε συ περίμενε.
ποτέ δεν θα ξέρω. κάθε μέρα τώρα. μα το ένοιωσα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη. το ένοιωσα. σαν με περίμενες καθιστός. από την μια γωνιά στην άλλη. να συρθείς. βαρύς.
και νομίζω. νομίζω με κοίταξες.
με αυτό το βλέμμα. το δυνατό το βλέμμα.
και νομίζω. νομίζω σε άκουσα.
να ψιθυρίζεις. να μου λες.
πάμε. πάμε μαζί.
την τελευταία αυτή.
βόλτα
συγγνώμη
πόσο σε ευχαριστώ
τέλειωσε
αυτό ήταν
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. με υγεία πάνω από όλα. υγεία.
τα άλλα αντέχονται. όλα. στον χρόνο τους. στον τρόπο τους.
τις γλάστρες να αναδιατάξω. να πάρω και καινούργιες. τόσες γωνίες κενές.
της αυλής τις γλάστρες. να τις ξεφυτέψω. να τις φυτέψω. πάλι. και πάλι. και όλες.
στον χρόνο μου. για τον χρόνο μου.
καλές χρονιές
και είναι και ιανουάριος σήμερα
οι ιανουάριοι τους ιανουάριους ω ιανουάριοι
και φέτος. δευτέρα προς τρίτη. δεκαεφτά. προς δεκαοχτώ.
δεκαεφτά ιανουάριοι μετά
δεκαεφτά ε;
δεκαεφτά
πόσο λίγοι
πόσο πολλοί
πόσο γεράσαμε
πόσο παιδιά μείναμε
γίνονται οι απώλειες συνήθειές μας
και γίνονται γλυκές
συγχώρεσε με φέτος
μα αυτή η γλυκύτητα μοιάζει να ξεχειλίζει
περισσότερο
αυτόν τον ιανουάριο
γνωριστήκατε;
γαμημένοι ιανουάριοι
και δεκέμβριος μαζί
.
σαν χάνουμε την αξιοπρέπεια στην βόλτα το νοιώθω ίσως. μα δεν ξέρω. δεν ξέρω τι να νοιώσω. τι δικαίωμα έχω να νοιώσω. τι καθορίζει της κάθε αξιοπρέπειας το κάθε όριο; και στα μάτια με κοιτάς. και το μόνο που μπορώ να κάνω να σου χαμογελώ είναι. και ας λερώνεις και μένα. δεν το θες. απλά να ελέγξεις δεν μπορείς. πλέον. εσένα. και ας προσπαθείς τόσο. περισσότερο τόσο.
μας είπαν δεν πονάς. καλά μας είπαν; πονάς; τον έλεγχο χάνεις. απλά. πόσο απλά. και σου χαμογελώ. σαν σε ανασηκώνω. να μην νοιώθεις το βάρος. στα πίσω πόδια. και πιο γρήγορα περπατάς. ιδέα μου είναι; ιδέα μου θέλω να είναι. μα κουράζεσαι. αμέσως. σχεδόν αμέσως. και μόλις γυρίζουμε σε μία γωνιά αφήνεσαι. την μέρα όλη. την νύχτα όλη. μόλις που βγαίνεις στην αυλή. και στο κρεβάτι σου γυρνάς. τις ώρες όλες. στο χαλί στον καναπέ πίσω. να με νοιώθεις κοντά σου στο γραφείο; στο χαλί στον καναπέ μπροστά. στο χαλάκι στο κρεβάτι μου δίπλα. και σέρνεσαι. πλέον σέρνεσαι.
πώς ξέρεις ποια ώρα είναι η ώρα;
και όσο περνά ο καιρός σου χαμογελώ. ίσως περισσότερο. έμαθα να βάζω σωστά την σύριγγα. με το σιρόπι. και πλέον αδιαμαρτύρητα καταπίνεις. όχι πως διαμαρτυρόσουνα ποτέ. από την πρώτη ματιά τα χρόνια πριν πάντα τόση εμπιστοσύνη μου είχες. και γλύφεις και εμένα. και σου χαμογελώ. και έχεις μάθει να ανοίγεις το στόμα περισσότερο. να σου αφήνω τα χάπια. έμαθα και την μεριά που τα καταπίνεις αμέσως. μικρά. μεγάλα. δυνατά. και σου χαμογελώ. στα μάτια με κοιτάς. με αυτό το βλέμμα. ψιθυρίζοντάς σου κατάπιε το μομπάκο. για το καλό σου είναι.
αχ βρε συ αυτό το βλέμμα.
και χαμογελώ. με βλέμμα θολό. πώς να αποφασίσω ποιο είναι το καλό σου; το καλύτερό σου;
δεν αντέχεται η εικόνα σου σαν σέρνεσαι. τόση δύναμη στο βλέμμα. τόσο αδυναμία στο κορμί. στα νεύρα. στον έλεγχο. μας είπανε να δοκιμάσουμε και κορτιζόνη. σου πήρα χαπάκια. τόσο μικρά. μα τόσο δυνατά. και τόσο εύκολα τυλίγονται στην φέτα κοτόπουλο. για μέρες λίγες. άντε να δούμε. και αν δεν. θα πλησιάζει η ώρα. και πρέπει να είναι γιορτινή η ώρα. η κάθε ώρα τώρα. ξέρω. το μαθαίνω. πως οι τελευταίες όσο γιορτινές ώρες είναι οι ώρες τώρα.
αντέχονται. τα πάντα αντέχονται. με τον τρόπο τους. τον χρόνο τους.
συγγνώμη βρε μομπάκο. για το θολό το βλέμμα. πάω βόλτα. σε εμένα το ψιθυρίζω. μην γυρνάς το κεφάλι. τις πήγαμε τις βόλτες μας σήμερα. όσο καταφέραμε. δεν θα αργήσω εντάξει; έρχομαι σε λίγο. μέχρι το φυτώριο να πάω; ναι εκεί. να απασχολείται το μυαλό. και έρχομαι σε λίγο. εντάξει;
λες και έλειπα αιώνες βρε. και τόσα χρόνια. κάθε φορά. λαχτάρα ίδια. και περισσότερη. σαν ανακούφιση. στο βλέμμα μέσα. σαν να φωνάζεις ναι γύρισε. είναι εδώ. και ακόμα και τώρα όπου και να είσαι στην πόρτα πίσω σε βρίσκω. απλά πεσμένος είσαι. απλά. σαν την ουρά να κουνήσεις προσπαθείς. έλα ξάπλωσε. μην κουράζεσαι άλλο. δεν πήγα τελικά φυτώριο. δηλαδή πήγα μα δεν πήρα τίποτα. δεν είχε φέρει τίποτα καινούργιο. από το πρωί. ανεβοκατέβαινα πάνω κάτω. στον δρόμο. χωρίς προορισμό. και είπα να πάω να κουρευτώ. αν και πρόσφατα είχα κουρευτεί. εντάξει συμπαθητικότερος δεν μοιάζω; όχι; και εξήγησέ μου γιατί στον καθρέφτη του τα μαλλιά μου φαίνονται πιο γκρίζα από ότι στον καθρέφτη εδώ; οέο; τι ώρα είναι; έλα μομπούλι. για τα χάπια η ώρα. και μετά μεζέ. κοτόπουλο θες ή γαλοπούλα;
βόλτα;
πάμε βόλτα;
δεν ξέρω
δεν ξέρω
δεν θέλω
δεν ξέρω αν πρέπει να θέλω
μαζί
κοντά σου
δίπλα σου
στο βλέμμα σου
στην ανάσα σου
πάμε γαμώτο
πάμε
όμορφη μέρα σήμερα. ζεστή. ηλιόλουστη. όμορφη. εξωτερικά.
το ένοιωσα σήμερα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη σήμερα.
και με κοιτούσες. σαν να μου είπες πάμε βρε συ.
πάμε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. περίεργη. σε άκουγα στον ύπνο μου. που προσπαθούσες. από την μεριά την μία. στην άλλη. να προσπαθείς. να πας. με άκουγες στον ύπνο σου που σηκώθηκα. και μία. και δύο. και φορές πολλές. τις τελευταίες πολλές μέρες. τις περισσότερες την μέρα που ξημέρωνε. και ξημέρωσε μέρα όμορφη σήμερα. ζεστή. με ήλιο.
το ένοιωσα. πως ίσως αυτή η ώρα είναι η ώρα. μετά την βόλτα. την πολύ προσπάθεια αυτής. και ίσως κατάλαβες.
καθιστός με κοιτούσες. με βλέμμα ίσως κουρασμένο. ίσως ανακουφισμένο. ίσως πάμε.
αυτό ήταν; τελείωσε;
και πάντα. μα πάντα. μα πάντα πάντα. όσο αναπνέω. πάντα. τα βλέμματα τα τελευταία. τον αναστεναγμό αυτόν. τον στεναγμό σου. τον ένοιωσα. τον άγγιξα. με βύθισε. τον νοιώθω. όσο αναπνέω. πάντα.
μία εκπνοή. ανακούφισης; αλαφρώματος; χαράς; λύπης; απορίας; φόβου; χαμόγελου;
δευτερόλεπτα. ελάχιστα. για μία εκπνοή. και σε αυτά τα δευτερόλεπτα τα λίγα τα τόσα πολλά των χρόνων όλων σου άφησα.
τέλειωσε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. σαν να σε έβλεπα. στον καθρέφτη μέσα. στο κάθισμα το πίσω. στο πήγαινε.
και στο έλα πίσω μας ο ήλιος ήταν. πίσω μου. μόνο. μόνος. και μπροστά σύννεφα. για βροχή έτοιμα. μα δεν έβρεξε. ακόμα. αυτήν την μέρα. έξω.
τάκη ο μόμπυ. μόμπυ ο τάκης.
και αν στιγμές θα ήθελα τόσο ασφυκτικά να σε ζω να γερνάμε τώρα που μοιάζει να πραγματοποιήθηκε γιατί πονά τόσο;
όμορφη μέρα σήμερα ήταν.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
και λύγισα. πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχούσα πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβόμουν. φοβάμαι.
πως πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
το βλέμμα γυρνώ. κάθε φορά. στο χαλί στον καναπέ πίσω. στο κρεβάτι στο κρεβάτι δίπλα. παντού.
τα βήματα αντικείμενα αποφεύγουν. που δεν υπάρχουν. πια. στην κουζίνα. στην κρεβατοκάμαρα. παντού.
και σαν ο ύπνος με πήρε. άκουγα. ένοιωθα. τα χασμουρητά σου. τα τεντώματά σου.
στον ύπνο μου. στο ξύπνιο μου. σε ακούω. σε νοιώθω. σε βλέπω.
θαρρώ ήρθες και με ξύπνησες.
και είναι νωρίς ακόμα. πιο μετά την βόλτα. ναι; πιο μετά. είναι νωρίς ακόμα.
τα δίπλωσα τα χαλιά. πήρα νέα. ωραία είναι. με την σοφία πήγα. με το μηχανάκι. απίστευτη κίνηση. έξω.
πολύχρωμα είναι. λιγότερο έντονα. πια.
και φθηνά. προσφορά από δω προσφορά από κει. μην προσπαθείς να με πείσεις άλλο καλή μου. θα τα πάρω λέμε. από την πρώτη στιγμή που τα είδα μου άρεσαν τόσο. και αν είναι για μπροστά από το τζάκι πειράζει που δεν έχω τζάκι δηλαδή;
τα δίπλωσα τα χαλιά. συγγνώμη. μα τα δίπλωσα. δεν τα άντεχα.
παντού. είσαι παντού. μυρίζεις παντού.
συγγνώμη. μα δεν. τα δίπλωσα.
θα τα δώσω στον πάνο και την νατάσσα. για τον πόζαρ. και την σούζη. και τα γατιά. φτερούλα. ασπρούλα. μαυρούλα. κάτι σε ούλα τέλος πάντων. μισητές γάτες. σαν κατσαριδάκια μου γλυκά.
μετακίνησα και την πολυθρόνα. άσε την στην μέση εκεί. και το τραπέζι. να μάθω βήματα νέα. στο σπίτι μέσα. που είσαι παντού. και τα χαλιά σκόρπια στον διάδρομο. θα τα στρώσω αύριο. μεθαύριο. όποτε. πόσα χρόνια έχω να αφήσω κάτι στον διάδρομο έτσι. πόσα χρόνια πολλά. πώς περάσανε. πολλά. μα τόσο γρήγορα. μια ζωή.
λοιπόν το επόμενο σχέδιο είναι κεραμικά. όχι δεν θα μάθω να φτιάχνω. θα αγοράζω. απλά. σκέφτηκα να γεμίσω μία γωνία με βάζα. πήλινα. σαν πιθάρια. μακρόστενα. ωραιότατα δεν είναι αυτά τα δύο; αν και ολίγον ακριβά. σιχτίρι. και το άλλο που με μάγεψε ακόμα πιο ωραίο. δεν το πήρα βέβαια. πανάκριβο. εντάξει είπαμε. όχι και τόσο. σκέφτομαι να την γεμίσω και με γλάστρες πήλινες. ε άδειες. καλά δεν θα είναι; ή μαλακία; χμ. καλά θα δω πώς θα είναι. και αν δεν. τις βγάζω στην αυλή να τις γεμίσω φυτά. ε πήρα και για την αυλή. σιγά να μην.
κάνα ξεραμένο κλαδί; μπα. κεριά. χμ. κεριά. και μπροστά ένα από τα χαλάκια. αυτά του τζακιού. χα.
πήγα και στο φυτώριο. το τεράστιο. στον δρόμο μας είναι. είχαμε πάει και μαζί. και είχες στριμωχτεί στο πίσω κάθισμα με τα φυτά μετά. πώς κάνεις και εσύ έτσι; σε δέκα λεπτά πίσω ήμασταν. εύγε αττική οδέ. ένα σάστισμα το έπαθα σήμερα η αλήθεια είναι. πόσα καινούργια φυτά. αυτό λέγεται φέστουκα. και αυτό κάρεξ. τις φτέρες τις ξέρεις ήδη.
σου πήρα δωράκι. το καραβάκι. και αυτό το πήρα δωράκι για μένα. μπορείς να το πεις σπιτάκι. σε στύλο πάνω. μπορείς να το πεις και φάρο. εδώ μπαίνει το κερί. θα τα βάλω μαζί. το καραβάκι σου. στο στύλο δίπλα.
βόλτα. άρχισε να φυσά. και για βροχή ετοιμάζεται.
μα τι υπερένταση και αυτή σήμερα.
και χθες. και προχθές.
άστα εδώ τα πράγματα.
μοιραράκη κεραμική ο διάδρομος.
θα τα φτιάξω. όποτε.
και παιδιά. και σκυλιά. και γατιά. κυριολεκτικά.
και οι ούλες όλες τα τίμησαν τα χαλάκια σου. καλύτερες. και πρώτες.
και ο πόζαρ. μύριζε από δω. μύριζε από κει. στρογγυλοκάθισε. ήρθε και η μίκα.
και το μόνο που μπόρεσα να κάνω. να χαμογελώ. για πολύ όχι. πρόσωπα γνωστά. δεκαετιών. νεανικά. αδυνατισμένα. με δέρμα γερασμένο. βλέπουμε στους άλλους αυτά που να αντικρίσουμε ίσως φοβόμαστε. γεράσαμε. όλοι μας. με παιδιά. με σκυλιά. με γατιά. όλοι σας.
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. καλά είσαι; καλά. ο μόμπυ;
χαμόγελο.
και ξαφνικά εγκλωβίστηκα. να γυρίσω ήθελα. μην ανησυχείς. τόσες ώρες μόνος. μα δεν έλειπα πολύ. και έχω αφήσει και τα πράγματα στο διάδρομο. θα τα έχεις κάνει όλα. ανάκατα. και ξαφνικά μόνος. τόσο.
και για τον μάστερ σεφ είπαμε. και για τον τοπ. και για τον τζαστ. και την κρίση αναλύσαμε. και το νησί σχολιάσαμε. και φάγαμε. και ήπιαμε. και γεια στα χέρια σου για το γλυκό. μα ανούσια όλα τόσο. απόμακρα. μπλα μπλα και μπλα. και είναι κλειστά τα φυτώρια αύριο. την τρέλα μου μέσα.
και τι είναι βρε σεις να πάρω άλλο; πλυντήριο που χάλασε από τα άλατα; περίπτωση καμία. ποτέ μην λες ποτέ. μα δεν. και αν ναι. μετά χρόνια άπειρα. μα δεν. φεύγει το παιδί σου. ο αδελφός σου. ο σύντροφός σου. ο ό, τι σου. αναπληρώνεται με κάτι άλλο; και αμέσως; τι προσπαθείτε να με πείσετε;
και μας έκανε η νατάσσα δωράκια. συμβολικά. ξέρεις από αυτά τα γιορτινά. τα συμβολικά. στα πρόσωπα τα όλα. και βλέπεις τι μου πήρε; ωχ καραβάκι χαμογέλασα. και δάκρυσα. συγγνώμη. καραβάκι γυάλινο. πάνγλυκο. μα καραβάκι;
ένα ταξί βρε σεις. κουράστηκα. παντελώς. άρχισε να με χτυπάει και το κρασί; την πόρτα άνοιξα. και από ό, τι περίμενα η δέσποινα με κεραμικές ζαρτιέρες πετάχτηκε. σκατά. και είναι παγωμένα. τα όλα. και ήσυχα τόσο. απελπιστικά σχεδόν.
τα έπιπλα μετακινώ. όλα. ό, τι μετακινείται τουλάχιστον. και είναι απίστευτο το πόσες γωνιές έχει τελικά το σπίτι. παντού. σε κάθε δωμάτιο. γωνιές κενές. μα τόσο. μα τόσο τόσο γεμάτες. μην πιάσουμε την αυλή. τελειωμό δεν έχει. και κάθε γωνιά να την γεμίζω προσπαθώ. να την αλλάξω. παπάρια.
ό, τι να σκεφτώ. ό, τι να βάλω. δικές σου πάντα είναι.
και τώρα κενές. τόσο. μα τόσο τόσο άδειες.
πήγα με την σοφία για φαγητό. και την μαρία. ήταν και η τζένη. και στον γυρισμό το φυτώριο ανοιχτό. αχα! σταματάμε μισό;
πήλινες γλάστρες να πάρω. μεγάλες. μια που έχουμε περισσότερα χέρια και αυτοκίνητο.
τι το 'θελα; αυτή. αυτή. πάρε αυτή. όχι αυτή. μεγάλη είναι. μικρή. σου αρέσει αυτή; αυτή; μα καλά πόσες θα πάρεις; πού θα τις βάλεις;
ααααα αα.και α α. τέτοιος αποσυντονισμός ποτέ. που σε ένα μαγαζί μπαίνω και σε λεπτά μισά άντε δύο αποφασίσει έχω. ούτως ή άλλως στο δευτερόλεπτο ξέρεις. ό, τι προκαλείται. τι το κοιτάς αριστερά και δεξιά και διαγώνια; στο δευτερόλεπτο. ο χρόνος που χρειάζεται να τα γνωρίσεις όλα είναι. όσα μπορείς. όσα προφτάσεις. τρεις πήρα. μεγάλες. και βαριές. για έξω. για κάποιες από τις γωνιές.
η γωνία με τα κεραμικά συμπαθητική γίνεται. την έφτιαχνα το βράδυ χθες. και δέκα φορές την έχω αλλάξει. και τόσες άλλες. ξημέρωμα με πήρε. σχεδόν. και ξύπνησα νωρίς πολύ. κατά τις πέντε. λόγο χωρίς. κάθε μέρα τώρα. και σαν έφθασε η ώρα δέκα και σκεφτόμουνα πού ταιριάζει ποιο. αγχώθηκα ξαφνικά. να ετοιμαστώ. για την βόλτα αργήσαμε.
κάθε μέρα τώρα
δεν σου είπα. αποφάσισα τι να κατεβάσω όταν αποφασίσω να κατέβω. καλό; στο θέμα μας. φορσύθια βερβερίδα φορσύθια βερβερίδα. ή λες φορσύθια φορσύθια βερβερίδα βερβερίδα; ή βερβερίδα φορσύθια φορσύθια βερβερίδα; στην άκρη της μέσης έναν προύνο. ή σφενδάμι; πλάτανο βρε συ. ναι. χμ; θυμάσαι χώρο άπλετο. εκεί. χώμα από εδώ χώμα από εκεί χώμα παραπέρα. δεν θυμάμαι μόνο την πορεία του ήλιου. νομίζω εκεί είναι προς σούρουπο.
και στην μέση φέστουκες. και μία και δύο και τρεις. και περισσότερες. πήρα και βολβούς σήμερα. του είχα παραγγείλει να φέρει φορσύθιες που τελικά βρήκα από τον άλλον που πήγα με το αυτοκίνητο και πήρα και βερβερίδες και φέστουκες και φορσύθιες και τις έβαλα εδώ σε μία γωνιά και δύο και είναι ωραιότατα ταιριαστές και πέρασα να τις πάρω που θα τις έφερνε σήμερα. είναι βαριές οι γλάστρες τελικά και μεγάλες. και είχα κατέβει με τα πόδια. με άδεια χέρια να φύγω; πήρα ανεμώνες. και νεραγκούλες. βολβούς. πενήντα και πενήντα. ένα και μηδέν μηδέν. δεν σημαίνει τίποτα μην αναρωτιέσαι. απλά σκέφτηκα να σημαίνει κάτι το εκατό την ώρα που τους μετρούσα και πού να σταματήσω και στο δευτερόλεπτο το αμέσως αποφασίστηκε να μην σημαίνει το παραμικρό.
και ή έχω ομορφύνει αδιανόητα και απίστευτα και συγκλονιστικά ή ο κόσμος απλά δεν γαμεί. και δεν γαμιέται. με όλο τον σεβασμό. και την καλή την έννοια. δεν εξηγείται διαφορετικά. πέντε γυρίσανε να κοιτάξουνε σήμερα. και τόσοι άλλοι ακολουθήσανε το πέρασμα. ψαχνόμουνα αν με έχει κουτσουλήσει κανένα μισητό περιστέρι. και από όλους. ηλικιωμένοι νέοι νέες γιαγιές. ακόμα και δύο σκύλοι. να είναι τα μαύρα υγρά μελαγχολικά μάτια;
είναι που μοιάζουν αγελαδίσια τελευταία.
και πενήντα να βάλω εδώ. είκοσι πέντε. και είκοσι πέντε. μαζί με τις άλλες. τις εδώ.
και τις νεραγκούλες. και τις ανεμώνες. έχουν εμφανιστεί οι βλαστοί. και τα φύλλα.
εδώ.
εκεί. και εδώ
ξέρω έχεις κουραστεί με όλα αυτά που βλέπεις. και είναι το μισό του μισού του εκατομμυριοστού και του δις και του τρις και του και ακόμα τόσο από όλα αυτά που ακούω.
κάθε μέρα τώρα
ήρθε η σοφία. να πάμε στην έκθεση κεραμικών. και την μαρία περιμέναμε. της έδειξα την γωνιά αυτήν. και την άλλη. και την παράλλη. και τις γλάστρες τις καινούργιες στην αυλή. σαν μικρό παιδί. αυτό. και αυτό. και το άλλο. την κρεβατοκάμαρα μην της κοιτάς. άδεια είναι όλη. και την βιβλιοθήκη. την άδειασα. την γεμίζω και πάλι. ένα παραμύθι φτιάχνω. δεν το έχω τελειώσει ακόμα. αυτό σήμερα το έβαλα. ήταν από εκεί. αυτό το πήρα τώρα. με κοίταγε. ωραία είναι. τι να έλεγε. ό, τι και να έλεγε. με κοίταξε παράξενα και αυτή μία δύο φορές και τρεις. την αγελάδα μου μέσα.
και πήρα και χελωνάκια. και σαλιγκαράκια. και κοχλιάκια. και καδράκια. και κάτι σαν στάμνες μισές. για την αυλή. σκέφτομαι να πάρω και άλλα. και άλλα. και άλλα. για μέσα. για έξω. να υπάρχουν. να πετιούνται. από εδώ. και από εκεί. να σπάσει το πολύ πολύ κανένα. και αυτό για τα κεράκια το κεραμικό τι εκπληκτικό. με τα αστεράκια η σφαίρα. το παρατηρούσα το βράδυ χθες. βυθίστηκα στο φως. στο μόνο φως. το τρεμουλιαστό. και με πήρε ο ύπνος στον καναπέ.
κουράστηκα. μα ακίνητος να κάτσω δεν μπορώ. και ξύπνησα νωρίς. κάθε μέρα πριν. κάθε μέρα τώρα. να κάνω κάτι συνεχώς. στον διάδρομο. στην βιβλιοθήκη. στην αυλή. στο δώθε. στο πέρα. εδώ. εκεί. βόλτα πάω. κάθε μέρα τώρα. τις ώρες ίδιες. μόνος. και μαζί. και νοιώθω το συναίσθημα αυτό βαρύ. δεν ξέρω. βαρύ. και παρακαλούσα να μην μου δώσεις την επιλογή. πότε να φύγεις. να αποφασίσεις εσύ. μια ώρα μία. στον ύπνο σου. στις γωνιές σου. μα έπρεπε να αποφασίσω. εγώ. και δεν ξέρω. ποτέ δεν θα ξέρω. αν έπρεπε. τώρα. μετά. λίγο πιο μετά. λίγο πιο τώρα. πότε. βαρύ πολύ. απλά βαρύ.
κουραστεί δεν είχα. πώς θα μπορούσα μαζί σου να κουραστώ; μα στεναχωριόμουνα. πολύ. για σένα. σαν σε έβλεπα να προσπαθείς τόσο. να πέφτεις τόσο. και ψυχολογικά. πολύ. και προσπαθούσα να σου χαμογελώ. στην βόλτα που σε στήριζα. στις ώρες που σε καθάριζα. τις ώρες που δίπλα σου καθόμουνα. σαν κοιμόσουνα. τις ανάσες σου προσπαθούσα να αφουγκραστώ. αναπνέεις; πονάς; στεναχωριόμουνα πολύ. για σένα.
σε όσους πήγαμε το ίδιο. και πήγαμε σε δύο και τρεις. στον έναν έτρεμες πολύ. στον άλλον ηρεμούσες τόσο με την φωνή του. αργά ή γρήγορα. θα έπρεπε. να το συζητήσετε. με την οικογένειά σας. και να αποφασίσετε.
μα η οικογένειά μου είσαι εσύ. και κυρίως εσύ. τα τελευταία πολλά χρόνια. μία ζωή.
που τόσο λίγα μοιάζουν τελικά. και ήταν αργά; γρήγορα;
ποτέ δεν θα ξέρω. και νοιώθω το συναίσθημα βαρύ.
το προετοίμαζα καιρό.
σε περίπτωση που.
στις σκέψεις. στις προοπτικές.
να ετοιμαστώ. να το αντιμετωπίσω. να το συνηθίσω.
να μην πονέσει τόσο. μα τόσο τόσο.
το προετοίμαζα καιρό. με χαμόγελο βαρύ. βλέμμα θολό.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη. φοβήθηκα.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχώ πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβάμαι.
που πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
περπατούσα σήμερα. και ξαφνικά ανησύχησα. πίσω να γυρίσω.
περπατούσα. στην κηφισίας βρέθηκα. μα πότε την μεσογείων πέρασα;
όμορφα σπίτια αυτά. στα στενά μέσα. στον χρόνο ξεχασμένα. προσεγμένα. όμορφα.
σκέφτηκα σχέδιο επόμενο. μεταλλικά. να σπάσει λίγο ο πηλός.
και μετά γυαλί.
και ξύλο.
τα χέρια να μην πιάνουν ρε γαμώτο.
περπατούσα. το μυαλό πόνεσε.
κάνει και κρύο. περπατώ.
τις διαδρομές τις γνωστές να βρω.
πίσω να γυρίσω.
και είναι
ένα
μία
κάτι
σαν ελευθερία
εγκλωβιστικό
ενοχική
βαρύ
το τρίξιμο της εξώπορτας να αποφύγω προσπαθώ
και στα βήματα τα έντεκα τα δώδεκα μέχρι την πόρτα
αισθάνομαι
την λαχτάρα σου
την ανάσα σου
τα χμφου σου και χμφου σου
τα γρατσουνίσματα σου στον τοίχο
την αγωνία σου
ανοίγω βρε συ περίμενε.
ποτέ δεν θα ξέρω. κάθε μέρα τώρα. μα το ένοιωσα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη. το ένοιωσα. σαν με περίμενες καθιστός. από την μια γωνιά στην άλλη. να συρθείς. βαρύς.
και νομίζω. νομίζω με κοίταξες.
με αυτό το βλέμμα. το δυνατό το βλέμμα.
και νομίζω. νομίζω σε άκουσα.
να ψιθυρίζεις. να μου λες.
πάμε. πάμε μαζί.
την τελευταία αυτή.
βόλτα
συγγνώμη
πόσο σε ευχαριστώ
τέλειωσε
αυτό ήταν
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. με υγεία πάνω από όλα. υγεία.
τα άλλα αντέχονται. όλα. στον χρόνο τους. στον τρόπο τους.
τις γλάστρες να αναδιατάξω. να πάρω και καινούργιες. τόσες γωνίες κενές.
της αυλής τις γλάστρες. να τις ξεφυτέψω. να τις φυτέψω. πάλι. και πάλι. και όλες.
στον χρόνο μου. για τον χρόνο μου.
καλές χρονιές
και είναι και ιανουάριος σήμερα
οι ιανουάριοι τους ιανουάριους ω ιανουάριοι
και φέτος. δευτέρα προς τρίτη. δεκαεφτά. προς δεκαοχτώ.
δεκαεφτά ιανουάριοι μετά
δεκαεφτά ε;
δεκαεφτά
πόσο λίγοι
πόσο πολλοί
πόσο γεράσαμε
πόσο παιδιά μείναμε
γίνονται οι απώλειες συνήθειές μας
και γίνονται γλυκές
συγχώρεσε με φέτος
μα αυτή η γλυκύτητα μοιάζει να ξεχειλίζει
περισσότερο
αυτόν τον ιανουάριο
γνωριστήκατε;
γαμημένοι ιανουάριοι
και δεκέμβριος μαζί
.
2010/01/18
Σου Χαμογελώ
όσο τραγούδι ηχούν
όσο κερί φωτίζουν
όσο λουλούδι ανθίζουν
όσο κάτι τυχαίνει
όσο ταξίδι ταξιδεύονται
υστερόγραφα αναπνέοντας
θυμάμαι
σε θυμάμαι
πάντα
νέο
μα ξέρεις τι;
στιγμές θα ήθελα τόσο ασφυκτικά πολύ να σε ζω να γερνάμε
ο παππούς σε βρήκε;
η γιαγιά;
ο λάμπης;
_____________________όσο κερί φωτίζουν
όσο λουλούδι ανθίζουν
όσο κάτι τυχαίνει
όσο ταξίδι ταξιδεύονται
υστερόγραφα αναπνέοντας
θυμάμαι
σε θυμάμαι
πάντα
νέο
μα ξέρεις τι;
στιγμές θα ήθελα τόσο ασφυκτικά πολύ να σε ζω να γερνάμε
ο παππούς σε βρήκε;
η γιαγιά;
ο λάμπης;
δεκάξι ιανουάριους μετά
2009/08/15
Γιούκα
δεν τον άκουσα τον θόρυβο. έλειπα. τον ένοιωσα αργότερα. σαν γύρισα σπίτι. καιρό μετά που έφυγες. δεν θέλανε να διακόψω. αυτό που λένε χρέος στην πατρίδα. ίσως καλύτερα. ίσως χειρότερα. ποτέ δεν ξέρεις με τις υποθέσεις. παρά μόνο με την αλήθεια των στιγμών. στην ίδια τους την διάρκεια. βγήκα στην βεράντα. σαν να έλειπαν γλάστρες. και αυτή η μία. σκέφτηκα να ρωτήσω. μα έλειπες ήδη εσύ. πόση σημασία μπορεί να έχει μία γλάστρα. δεν τον άκουσα τον θόρυβο. τον ένοιωσα αργότερα. σαν γύρισα σπίτι. καιρό μετά που έφυγες. το είδα στην άκρη της αυλής. χωρίς την γλάστρα. στο χώμα. σκέφτηκα πώς την κατεβάσανε κάτω. την θυμόμουνα βαριά. και μεγάλη. θυμήθηκα πόση χαρά ένοιωσες όταν την τακτοποίησες στην βεράντα. χαμόγελο ικανοποίησης. από αυτά που δικαιώνουν την όποια εξάντληση. σαν την κουβαλούσες δέκα και τετράγωνα. ανηφόρα δρόμο. με τα πόδια. στα χέρια. και δύο ορόφους μετά. σκαλί σκαλί. έλειπα όταν την έφερες. απλά την είδα στην γωνιά της. το είδες το γιούκα μου; αναφώνησες μπαινοβγαίνοντας στην βεράντα. και δεν με άφηνες να διαβάσω. και να απομονωθώ στους ήχους. σε παρατηρούσα. σκεφτόμενος. πόση σημασία μπορεί να έχει μία γλάστρα.
τον ένοιωσα τον θόρυβο. ένα βράδυ που άνοιξες την πόρτα. είδες το γιούκα του; ψιθύρισες. χαμήλωσα τους ήχους. έβγαλε και άλλον κορμό. και άρχισες να μιλάς. καιρό μετά που έφυγε. για λεπτομέρειες που ήθελα να ρωτήσω. μα φοβόμουν. να μην σε κάνω να θυμάσαι. την σημασία που μπορεί να έχει μία γλάστρα. και ανάμεσα στα χαμόγελα και στα δάκρυα σε είδα. να την μετακινείς. αυτήν την βαριά. την μεγάλη. μόνη σου. εσύ που φώναζες τον τάκη να τις μετακινεί. χαμογέλασες αναρωτώντας πού την βρήκα την δύναμη; πώς την σήκωσα; την πέταξες από την βεράντα. στην αυλή κάτω. γεμίζοντας κραυγές τον θόρυβο. που κάνει μία γλάστρα σαν γίνεται κομμάτια. πόση σημασία μπορεί να έχει μία γλάστρα.
τον ένοιωσα τον θόρυβο. ένα πρωί. που με συνάντησες στην αυλή. να παρατηρώ το γιούκα του. ανθισμένο. με καμπάνες μικρές. άσπρες. την πέταξα την γλάστρα χαμογέλασες. κομμάτια είχε γίνει. και το χώμα διαλύθηκε στα κομμάτια. πώς την σήκωσε η μάνα σου; μα ούτε ένα φύλλο δεν έσπασε. το φύτεψα εδώ. είδες πόσο μεγάλωσε; ένοιωθα τον θόρυβο. των φωνών. πρωί. βράδυ. μέρες ολόκληρες. σαν πριόνισε έναν κορμό. που θα εμπόδιζε το αμάξι. να το παρκάρει στην αυλή. ίσως καλύτερα. ίσως χειρότερα. ποτέ δεν ξέρεις με τις υποθέσεις. παρά μόνο με την αλήθεια των στιγμών. στην ίδια τους την διάρκεια. θέλησα να φωνάζω και εγώ. να σταματήσουν τις φωνές. για μία γλάστρα. που έγινε κομμάτια. μα δεν. δυνάμωνα τους ήχους.
νοιώθω την αύρα. κάθε φορά που τα παρατηρώ. κομμάτια που γίνανε κορμοί. που δεν χωράνε πλέον στα όρια μιας εικόνας. είναι και άλλα γιούκα. δίπλα. παραδίπλα. τις κατεβάσανε κάτω στην αυλή. γλάστρες μικρότερες. μα το δικό σου έχει γίνει το πιο μεγάλο. με τους περισσότερους κορμούς. και έχει ανθίσει τις περισσότερες φορές. και συνεχίζει. που δεν χωράνε πλέον στα όρια μιας εικόνας. νοιώθω την αύρα. κάθε φορά που το προσπερνώ. είναι το γιούκα σου. που είχες την δύναμη να το κουβαλήσεις τόσο ανηφόρα δρόμο. που βρήκε την δύναμη να το σηκώσει η μαμά. που βρήκε την δύναμη να το μεταφυτέψει ο μπαμπάς. για την σημασία που μπορεί να έχει μία γλάστρα. που δεν υπάρχει καν.
2009/01/18
Κάτι Έτυχε
δεν είχα καταφέρει να μάθω να δένω. και με έσφιγγε. η γραβάτα. κόμπος έμοιαζε. να την ξεσφίξω προσπαθούσα. περπατούσα. ώρα. τσιγάρο στο χέρι κρυμμένο. κάποιος να περνούσε να σταματήσω έπρεπε. δεξί πόδι πάνω κάτω. με δύναμη. δεξί χέρι πάνω. στο σηματάκι. στον σκούφο. τον μαύρο. περπατούσα. ώρα. και είχα αρχίσει να ιδρώνω. με στένευαν και τα παπούτσια. κοιτούσα την άσφαλτο. τα παπούτσια. το παντελόνι. πώς είναι έτσι; κοντό. και το ύφασμα σαν σακί. από αυτά που σε τσιμπάνε. ειδικά όταν ιδρώνεις. και είχα αρχίσει να ιδρώνω. αυτό το αίσθημα που ιδρώνεις. μα κρυώνεις. σαν στεγνώνεις. το χέρι παγωμένο. στην τσέπη μέσα. πότε ξυρίστηκα; το σαγόνι ακούμπησα. σαν να είχαν βγει. όλη την ώρα αισθανόμουνα να με τσιμπάνε. όλη την ώρα. από το τηλεφώνημα και μετά.
πάρε άδεια. γιατί; πάρε. κάτι έτυχε. ε τι; πάρε. είναι στο νοσοκομείο. ποιος; ο τάκης. και τι πήγε να κάνει; είναι καλά; πώς να πάρω άδεια; από πού; είναι καλά; πες. μην ανησυχείς. αλλάζουμε επιλαρχία. δεν είμαστε γραμμένοι σε κανένα γραφείο τώρα. πάρε. επέστρεψα. στην σειρά. τι έγινε; πού να ξέρω; κάτι έτυχε. όταν μας πάνε στους θαλάμους τους νέους, θα ζητήσω. κάτι έτυχε. δεν ξέρω. τι να έτυχε; θα μου δώσουν; δεν θα είναι τίποτα σοβαρό. δεν ήξερε λεπτομέρειες. αν ήξερε θα το έλεγε. σωστά; ώρα μετά. στην σειρά ακόμα. τηλεφώνημα δεύτερο. τον γιώργο τώρα. μα τι γίνεται; με κάλεσαν λεπτά αργότερα. βλέμματα πιο σκεπτικά. πάρε. μου είπαν εντάξει. τι έχει γίνει βρε; μην ανησυχείς. όλα καλά θα πάνε. κάτι έτυχε. έμοιαζαν όλα τόσο προφανή. μα δεν μιλούσε το μυαλό. την ώρα εκείνη.
πόσο ασήκωτος μπορεί να είναι ένας σάκος; πόση ώρα περπατώ; εδώ είναι; κρεβάτια έξω. μυρωδιά πετρέλαιο. εσύ είσαι; άλλαξε. έλα στο γραφείο απέναντι. να πάρεις το χαρτί. πού να αλλάξω; εδώ; στολή εξόδου; πού να ακουμπήσω τα ρούχα; στο χώμα; στον μεγάλο σάκο. κάτω κάτω. όλα τα ρούχα έξω. στενό το πουκάμισο. στενό το παντελόνι. και κοντό. γραβάτα. σφιχτή. ίσα που πέρασε το κεφάλι. να θυμηθώ να μάθω να την δένω. ήρθες να μαζέψουμε τα ρούχα. από το χώμα. τι έγινε; κάτι έτυχε. μην ανησυχείς. δεν θα είναι κάτι σοβαρό. είσαι καλά; ναι, εσύ; θάλαμος κενός. άστον εδώ τον σάκο. στην γωνία. με το όνομά σου. χάρηκα. θα στον προσέχω εγώ. το γραφείο είναι εκεί. πήγαινε.
λουκέτο έβαλα; να σηκώσω πόδι. χέρι. δεξί. να φωνάξω. σου του ρου του θου. στο γραφείο. νεύμα με κοιτάξατε εντάξει. το χαρτί μου κρύψατε στην τσέπη. ακουμπήσατε τον ώμο. πήγαινε. αν χρειαστείς κάτι στην πύλη, να με πάρουν τηλέφωνο. αν χρειαστείς περισσότερες μέρες, να με πάρεις τηλέφωνο. πρόσεχε, και να προσέχεις τους γονείς σου, σε έχουν ανάγκη. εμένα; ήταν όλα τόσο προφανή.
περπατούσα. με έσφιγγε η γραβάτα. δεν είχα καταφέρει να μάθω να δένω. κόμπος έμοιαζε. να την ξεσφίξω προσπαθούσα. περπατούσα. ώρα. περπατούσα. τσιγάρο στο χέρι κρυμμένο. καπνός στην πνοή του κρύου πρωινού. κάποιος να περνούσε να σταματήσω έπρεπε. να χαιρετήσω. ένα καλημέρα δεν είναι αρκετό; ένα γεια σας; τι κάνετε; μια χειραψία; ένα χαμόγελο; πρέπει αυτό με το πόδι και το χέρι; περπατούσα. μέρες θέλεις να το περπατήσεις όλο αυτό. και αυτή η πύλη δεν φαίνεται πουθενά. περπατώ σωστά; ή θα βρεθώ αλλού για αλλού; πού το έβαλα το χαρτί; σακάκι; παλτό; μικρό σάκο; το πήρα μαζί μου; τι ώρα είναι; τι ώρα έχει τραίνο; γιατί δεν πήρε τηλέφωνο η μαμά, ο μπαμπάς; η ελένη πώς; και όχι η σοφία; γιατί πήρε άδεια και ο γιώργος; θα περιμένει στον σταθμό. θα έχει φτάσει ήδη. και πέντε δεν περνάει; την τρέλα μου μέσα με την γραβάτα. να την βγάλω; και αν περάσει κανείς; τι ώρα είναι; πού είναι αυτή η πύλη; να μάθω να δένω γραβάτα. να χαλαρώνει εύκολα. να πάρω την άλλη με το λάστιχο. περπατούσα. ώρα. πόση ώρα; τα πόδια φούσκωναν. η γραβάτα έσφιγγε. το σώμα ίδρωνε. και έκανε κρύο.
να δεις που θα έχει χτυπήσει κανένα χέρι. κανένα πόδι. μόνο. λες να ήταν με το αμάξι; και έχει πει θα μου το αφήσει. μα έχω το μηχανάκι. επίτηδες το έκανε. να πάρει καινούργιο. αν ήταν κάτι σοβαρό θα τηλεφωνούσε ο μπαμπάς, η μαμά. σωστά; η ελένη πώς; δεν βρήκαν την σοφία; ποιος την πήρε τηλέφωνο; αφού δεν έχουν το τηλέφωνο. πώς βρήκαν το τηλέφωνο; τι να έτυχε; να δεις που θα έχει στραμπουλίξει κανένα δάχτυλο. λες να έχει μόνο πυρετό; αλλά έτσι είναι πάντα. το τόσο το κάνουν τόσο και τόσο και άλλο τόσο. τριάντα οχτώ βαθμούς νοιώθεις, γιατί αρρώστησες; δεν στα έλεγα; γιατί έβγαλες το πουλόβερ; γιατί δεν φοράς την φανέλα. βήχεις; είδες; στα έλεγα. στα έλεγα. άλλη φορά να με ακούς. στα έλεγα.
περπατούσα. ώρα. και ήταν όλα τόσο προφανή.
καλημέρα. εννοώ σου του ρου του θου. γαλόνι ένα. κοίταξες από πάνω μέχρι κάτω. και καλά. αν πεις τίποτα για το παντελόνι αποκτάς σακίδιο κολάρο. λέμε τώρα. κολάρο. αναθεματισμένη γραβάτα. τον σκούφο ένοιωθα. τον μαύρο. σημάδι στο κεφάλι. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; έχεις χαρτί; άνοιξε το σακίδιο. τι έχεις μέσα; άδειασέ το. είναι τακτοποιημένα; προβλεπόμενα; αδειούλα; κιόλας; γιατί; πόσες μέρες; προβλέπεται; να δω. τι πάει να πει οικογενειακοί λόγοι; γιατί είσαι αξύριστος; γύρνα πίσω. να ξυριστείς. τηλεφώνημα. κάτι έτυχε. ο τάκης. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; ποιος είναι ο τάκης; τι τον έχεις τον τάκη; από πού βγαίνει το τάκης; ο αδελφός μου. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; δεν βγαίνεις έτσι έξω. να πας να ξυριστείς. το πρωί ξυρίστηκα. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; γιατί είναι τα παπούτσια σου σκονισμένα; γιατί είναι ο μπερές σου στραβός; γαλόνια δύο. κοίταξες γαλόνι ένα. με κοίταξες. στα μάτια. κρατούσες καφέ. πόση ώρα κάνει να φτιαχτεί ένας καφές; μπορείτε να πάρετε τον ίλαρχο τηλέφωνο; πήρες το χαρτί. και τηλέφωνο. με κοίταξες. συμπλήρωσες μία λέξη. στο χαρτί. κοιτώντας με. στα μάτια. μου το έκρυψες στην τσέπη.
πας καλά; άσε ρε το παιδί να φύγει.
όλα τόσο προφανή.
έτρεχα. το τραίνο να προλάβω. και πέντε. κρατούσα τις τσέπες. μην σκορπίσουν. το πακέτο. ο αναπτήρας. το χαρτί. πού το έβαλα το χαρτί; το έκλεισα το σακίδιο; θα έχουν τακτοποιηθεί απρόβλεπτα τώρα. κολλούσε η τσάκιση στα γόνατα. και είχα ιδρώσει. και έκανε κρύο. είχες βγάλει εισιτήριο. να βγάλω παλτό. σακάκι. πουλόβερ. γραβάτα. σιχτίρι αυτή η γραβάτα. στο σαγόνι σκάλωσε. στα χείλη. στην μύτη. στα μάτια. τα φρύδια ανακάτεψε. το μέτωπο σκούπισε. τα μαλλιά. τον σκούφο έριξε. έλα να δεις πόσο στράβωσε ο σκούφος. δεν άκουσα, παρουσιάστηκες; παπάρα.
σε ρωτούσα. αυτά που περπατούσα πριν. και χαμογελούσες. δεν ξέρω τι ακριβώς. αυτά που σου είπε. μα δεν μου είπε τίποτα. απλά κάτι έτυχε. μην ανησυχείς. και σου γελούσα τα να δεις. που μιλούσα πριν. είχε κολλήσει το παντελόνι στα πόδια. οι κάλτσες στα δάχτυλα. ματωμένες τις ένοιωθα. ήταν τόσο προφανές. το χαμόγελό σου. το βλέμμα σου. σφιχτό. το πώς κοιτούσες τις εικόνες. που έτρεχαν. έξω από το παράθυρο. μα δεν μιλούσε το μυαλό. ίσως να μην ακούσω ήθελα. το πρωινό εκείνο. να προσπεράσω. το μυαλό που μιλούσε. τις εικόνες που έτρεχαν.
στο δευτερόλεπτο. που άνοιξες την πόρτα. στο δευτερόλεπτο. μίλησε πιο δυνατά το μυαλό. στο δευτερόλεπτο που ρώτησες είσαι καλά; στο δευτερόλεπτο που με κοίταξες. στο δευτερόλεπτο που προσπέρασες το βλέμμα μου και κοίταξες τον γιώργο. ναι βρε ελένη. γιατί; εσύ; και χαμογέλασα. σαν να τον ρώτησες στα μάτια. το είπες; στο δευτερόλεπτο που επέστρεψες το βλέμμα σου σε μένα. ναι, εσύ;
με έσφιγγε η γραβάτα. στην τσέπη μέσα. με το χαρτί. με είχαν ματώσει τα παπούτσια. έκανε κρύο. ένοιωθα ζεστός. ιδρωμένα στεγνός. έλα κάτσε. πες. όλα καλά; τι έτυχε; πώς είναι; κάτσε. να έρθει η σοφία να φύγουμε. θες νερό; καφέ; πες. κάτσε. μου τράβηξε σχεδόν το χέρι. ο χρήστος. να κάτσω. τι κάνει τέτοια ώρα εδώ ο χρήστος; δεν δουλεύει; ο γιώργος πώς πήρε άδεια; η σοφία δεν είναι στην σχολή; εσύ πώς και δεν πήγες δουλειά; όλοι μαζί θα πάμε; γιατί; ποιος σε πήρε τηλέφωνο; σκάσε μυαλό. έκατσα. πες. γέλασα. όλα καλά; τι έγινε; πώς είναι; τι έτυχε; άναψα τσιγάρο. σου χαμογέλασα. με κοίταξες στα μάτια. έφυγε
_______________________________________
δεκαπέντε ιανουάριους πριν. το πρωινό εκείνο
πάρε άδεια. γιατί; πάρε. κάτι έτυχε. ε τι; πάρε. είναι στο νοσοκομείο. ποιος; ο τάκης. και τι πήγε να κάνει; είναι καλά; πώς να πάρω άδεια; από πού; είναι καλά; πες. μην ανησυχείς. αλλάζουμε επιλαρχία. δεν είμαστε γραμμένοι σε κανένα γραφείο τώρα. πάρε. επέστρεψα. στην σειρά. τι έγινε; πού να ξέρω; κάτι έτυχε. όταν μας πάνε στους θαλάμους τους νέους, θα ζητήσω. κάτι έτυχε. δεν ξέρω. τι να έτυχε; θα μου δώσουν; δεν θα είναι τίποτα σοβαρό. δεν ήξερε λεπτομέρειες. αν ήξερε θα το έλεγε. σωστά; ώρα μετά. στην σειρά ακόμα. τηλεφώνημα δεύτερο. τον γιώργο τώρα. μα τι γίνεται; με κάλεσαν λεπτά αργότερα. βλέμματα πιο σκεπτικά. πάρε. μου είπαν εντάξει. τι έχει γίνει βρε; μην ανησυχείς. όλα καλά θα πάνε. κάτι έτυχε. έμοιαζαν όλα τόσο προφανή. μα δεν μιλούσε το μυαλό. την ώρα εκείνη.
πόσο ασήκωτος μπορεί να είναι ένας σάκος; πόση ώρα περπατώ; εδώ είναι; κρεβάτια έξω. μυρωδιά πετρέλαιο. εσύ είσαι; άλλαξε. έλα στο γραφείο απέναντι. να πάρεις το χαρτί. πού να αλλάξω; εδώ; στολή εξόδου; πού να ακουμπήσω τα ρούχα; στο χώμα; στον μεγάλο σάκο. κάτω κάτω. όλα τα ρούχα έξω. στενό το πουκάμισο. στενό το παντελόνι. και κοντό. γραβάτα. σφιχτή. ίσα που πέρασε το κεφάλι. να θυμηθώ να μάθω να την δένω. ήρθες να μαζέψουμε τα ρούχα. από το χώμα. τι έγινε; κάτι έτυχε. μην ανησυχείς. δεν θα είναι κάτι σοβαρό. είσαι καλά; ναι, εσύ; θάλαμος κενός. άστον εδώ τον σάκο. στην γωνία. με το όνομά σου. χάρηκα. θα στον προσέχω εγώ. το γραφείο είναι εκεί. πήγαινε.
λουκέτο έβαλα; να σηκώσω πόδι. χέρι. δεξί. να φωνάξω. σου του ρου του θου. στο γραφείο. νεύμα με κοιτάξατε εντάξει. το χαρτί μου κρύψατε στην τσέπη. ακουμπήσατε τον ώμο. πήγαινε. αν χρειαστείς κάτι στην πύλη, να με πάρουν τηλέφωνο. αν χρειαστείς περισσότερες μέρες, να με πάρεις τηλέφωνο. πρόσεχε, και να προσέχεις τους γονείς σου, σε έχουν ανάγκη. εμένα; ήταν όλα τόσο προφανή.
περπατούσα. με έσφιγγε η γραβάτα. δεν είχα καταφέρει να μάθω να δένω. κόμπος έμοιαζε. να την ξεσφίξω προσπαθούσα. περπατούσα. ώρα. περπατούσα. τσιγάρο στο χέρι κρυμμένο. καπνός στην πνοή του κρύου πρωινού. κάποιος να περνούσε να σταματήσω έπρεπε. να χαιρετήσω. ένα καλημέρα δεν είναι αρκετό; ένα γεια σας; τι κάνετε; μια χειραψία; ένα χαμόγελο; πρέπει αυτό με το πόδι και το χέρι; περπατούσα. μέρες θέλεις να το περπατήσεις όλο αυτό. και αυτή η πύλη δεν φαίνεται πουθενά. περπατώ σωστά; ή θα βρεθώ αλλού για αλλού; πού το έβαλα το χαρτί; σακάκι; παλτό; μικρό σάκο; το πήρα μαζί μου; τι ώρα είναι; τι ώρα έχει τραίνο; γιατί δεν πήρε τηλέφωνο η μαμά, ο μπαμπάς; η ελένη πώς; και όχι η σοφία; γιατί πήρε άδεια και ο γιώργος; θα περιμένει στον σταθμό. θα έχει φτάσει ήδη. και πέντε δεν περνάει; την τρέλα μου μέσα με την γραβάτα. να την βγάλω; και αν περάσει κανείς; τι ώρα είναι; πού είναι αυτή η πύλη; να μάθω να δένω γραβάτα. να χαλαρώνει εύκολα. να πάρω την άλλη με το λάστιχο. περπατούσα. ώρα. πόση ώρα; τα πόδια φούσκωναν. η γραβάτα έσφιγγε. το σώμα ίδρωνε. και έκανε κρύο.
να δεις που θα έχει χτυπήσει κανένα χέρι. κανένα πόδι. μόνο. λες να ήταν με το αμάξι; και έχει πει θα μου το αφήσει. μα έχω το μηχανάκι. επίτηδες το έκανε. να πάρει καινούργιο. αν ήταν κάτι σοβαρό θα τηλεφωνούσε ο μπαμπάς, η μαμά. σωστά; η ελένη πώς; δεν βρήκαν την σοφία; ποιος την πήρε τηλέφωνο; αφού δεν έχουν το τηλέφωνο. πώς βρήκαν το τηλέφωνο; τι να έτυχε; να δεις που θα έχει στραμπουλίξει κανένα δάχτυλο. λες να έχει μόνο πυρετό; αλλά έτσι είναι πάντα. το τόσο το κάνουν τόσο και τόσο και άλλο τόσο. τριάντα οχτώ βαθμούς νοιώθεις, γιατί αρρώστησες; δεν στα έλεγα; γιατί έβγαλες το πουλόβερ; γιατί δεν φοράς την φανέλα. βήχεις; είδες; στα έλεγα. στα έλεγα. άλλη φορά να με ακούς. στα έλεγα.
περπατούσα. ώρα. και ήταν όλα τόσο προφανή.
καλημέρα. εννοώ σου του ρου του θου. γαλόνι ένα. κοίταξες από πάνω μέχρι κάτω. και καλά. αν πεις τίποτα για το παντελόνι αποκτάς σακίδιο κολάρο. λέμε τώρα. κολάρο. αναθεματισμένη γραβάτα. τον σκούφο ένοιωθα. τον μαύρο. σημάδι στο κεφάλι. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; έχεις χαρτί; άνοιξε το σακίδιο. τι έχεις μέσα; άδειασέ το. είναι τακτοποιημένα; προβλεπόμενα; αδειούλα; κιόλας; γιατί; πόσες μέρες; προβλέπεται; να δω. τι πάει να πει οικογενειακοί λόγοι; γιατί είσαι αξύριστος; γύρνα πίσω. να ξυριστείς. τηλεφώνημα. κάτι έτυχε. ο τάκης. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; ποιος είναι ο τάκης; τι τον έχεις τον τάκη; από πού βγαίνει το τάκης; ο αδελφός μου. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; δεν βγαίνεις έτσι έξω. να πας να ξυριστείς. το πρωί ξυρίστηκα. δεν άκουσα. παρουσιάστηκες; γιατί είναι τα παπούτσια σου σκονισμένα; γιατί είναι ο μπερές σου στραβός; γαλόνια δύο. κοίταξες γαλόνι ένα. με κοίταξες. στα μάτια. κρατούσες καφέ. πόση ώρα κάνει να φτιαχτεί ένας καφές; μπορείτε να πάρετε τον ίλαρχο τηλέφωνο; πήρες το χαρτί. και τηλέφωνο. με κοίταξες. συμπλήρωσες μία λέξη. στο χαρτί. κοιτώντας με. στα μάτια. μου το έκρυψες στην τσέπη.
πας καλά; άσε ρε το παιδί να φύγει.
όλα τόσο προφανή.
έτρεχα. το τραίνο να προλάβω. και πέντε. κρατούσα τις τσέπες. μην σκορπίσουν. το πακέτο. ο αναπτήρας. το χαρτί. πού το έβαλα το χαρτί; το έκλεισα το σακίδιο; θα έχουν τακτοποιηθεί απρόβλεπτα τώρα. κολλούσε η τσάκιση στα γόνατα. και είχα ιδρώσει. και έκανε κρύο. είχες βγάλει εισιτήριο. να βγάλω παλτό. σακάκι. πουλόβερ. γραβάτα. σιχτίρι αυτή η γραβάτα. στο σαγόνι σκάλωσε. στα χείλη. στην μύτη. στα μάτια. τα φρύδια ανακάτεψε. το μέτωπο σκούπισε. τα μαλλιά. τον σκούφο έριξε. έλα να δεις πόσο στράβωσε ο σκούφος. δεν άκουσα, παρουσιάστηκες; παπάρα.
σε ρωτούσα. αυτά που περπατούσα πριν. και χαμογελούσες. δεν ξέρω τι ακριβώς. αυτά που σου είπε. μα δεν μου είπε τίποτα. απλά κάτι έτυχε. μην ανησυχείς. και σου γελούσα τα να δεις. που μιλούσα πριν. είχε κολλήσει το παντελόνι στα πόδια. οι κάλτσες στα δάχτυλα. ματωμένες τις ένοιωθα. ήταν τόσο προφανές. το χαμόγελό σου. το βλέμμα σου. σφιχτό. το πώς κοιτούσες τις εικόνες. που έτρεχαν. έξω από το παράθυρο. μα δεν μιλούσε το μυαλό. ίσως να μην ακούσω ήθελα. το πρωινό εκείνο. να προσπεράσω. το μυαλό που μιλούσε. τις εικόνες που έτρεχαν.
στο δευτερόλεπτο. που άνοιξες την πόρτα. στο δευτερόλεπτο. μίλησε πιο δυνατά το μυαλό. στο δευτερόλεπτο που ρώτησες είσαι καλά; στο δευτερόλεπτο που με κοίταξες. στο δευτερόλεπτο που προσπέρασες το βλέμμα μου και κοίταξες τον γιώργο. ναι βρε ελένη. γιατί; εσύ; και χαμογέλασα. σαν να τον ρώτησες στα μάτια. το είπες; στο δευτερόλεπτο που επέστρεψες το βλέμμα σου σε μένα. ναι, εσύ;
με έσφιγγε η γραβάτα. στην τσέπη μέσα. με το χαρτί. με είχαν ματώσει τα παπούτσια. έκανε κρύο. ένοιωθα ζεστός. ιδρωμένα στεγνός. έλα κάτσε. πες. όλα καλά; τι έτυχε; πώς είναι; κάτσε. να έρθει η σοφία να φύγουμε. θες νερό; καφέ; πες. κάτσε. μου τράβηξε σχεδόν το χέρι. ο χρήστος. να κάτσω. τι κάνει τέτοια ώρα εδώ ο χρήστος; δεν δουλεύει; ο γιώργος πώς πήρε άδεια; η σοφία δεν είναι στην σχολή; εσύ πώς και δεν πήγες δουλειά; όλοι μαζί θα πάμε; γιατί; ποιος σε πήρε τηλέφωνο; σκάσε μυαλό. έκατσα. πες. γέλασα. όλα καλά; τι έγινε; πώς είναι; τι έτυχε; άναψα τσιγάρο. σου χαμογέλασα. με κοίταξες στα μάτια. έφυγε
_______________________________________
δεκαπέντε ιανουάριους πριν. το πρωινό εκείνο
2008/08/15
11ο Ταξίδι
απλά το πάρτιαπλά ήθελα να σου πω
απλά ήθελες να μου πεις
απλά ήθελα να ακούσεις
απλά ήθελες να ακούσω
μετά σιωπή
απλά δεν γνωριστήκαμε
απλά δεν προλάβαμε
απλά προλάβαμε
απλά γνωριστήκαμε
απλά όλα
μετά σιωπή
απλά τα όλα
απλά το βλέμμα στον τοίχο
απλά οι φώτο στους τοίχους
απλά πώς (θα) γέρναγες μαζί (μου);
ρυτίδες ίδιες;
μια φορά σε άκουσα
μετά σιωπή
τάλι
μετά το ταξίδι το ταξίδι της φάλαινας το ταξίδι το ταξίδι σου το ταξίδι
γενικώς
τον μόμπυ τον βλέπεις;
τα γιούκα τα βλέπεις;
θεριέψανε
για σένα
η μαμά τα πέταξε...μπαμπάς...
μετά σιωπή
τάλι
κιόλας 11 τάκη
σαν χθες τάκη
σε 'χω ακόμα στο πορτοφόλι τάκη
μετά σιωπή
θα σε 'χω... 17-18/01/94
[Franz Ferdinand / This Fire] . [Creatures / A Strutting Rooster] . [VAS / Izgrejala] . [Κωνσταντίνος Βήτα / SM Promo Still] . [Κωνσατντίνος Βήτα / Κορίτσια Καριέρας] . [Στέρεο Νόβα / Προάστια] . [Στέρεο Νόβα / Το Μάθημα] . [Μιχάλης Δέλτα / Melt [Moikan Mix]] . [SRange / Morning Star] . [Στέρεο Νόβα / Υπό Το Μηδέν] . [Μιχάλης Δέλτα / Πάνω Από Την Πόλη] . [Στέρεο Νόβα / Το Ταξίδι Της Φάλαινας] . [32Project / Root Of The World [Hiroshi Watanabe]] . [Toires / Tali]
_____________
17/18.01.2005
δεν θυμάμαι πότε φοβήθηκα περισσότερο.
δεν θυμάμαι πότε προσπάθησα περισσότερο.
να φτάσω το πόμολο.
στην ύπαρξη της φωνής παράδειγμα πρότυπο.
ή στην συνειδητοποίηση της σιωπής.
της φωνής αυτής.
απλά την εικόνα
απλά την φωνή
απλά την σιωπή
απλά πάντα
απλά το πάντα
απλά
χαμογελώ
το πάντα
στο πάντα
2008/05/23
1ο Ταξίδι
Εξαιρετικά δύσκολη η επιλογή...
Τι και αν δεν έχεις αποσπάσματα;
Τι και αν δεν έχεις όλα τα αποσπάσματα;
Σημασία έχει που ακούς, βλέπεις στιγμές...και στο αυτό (1ο) ΤΙΣ στιγμές...
και το 'χουμε τονίσει!... όλο! από την αρχή μέχρι το τέλος, συγκεντρωμένα, απερίσπαστα, δυνατά, δυνατά...πώς περνάνε εικόνες μπροστά σου από έργο/ταινία; ένα τέτοιο...
...το "στοίχημα", ένας χρόνος, 17/18/05-17/18/06
και 11 χρόνια πριν η αφορμή, 12 τώρα, από το "τέλος" στην "αρχή"
(11ο /5ο /9ο /10ο /4ο /6ο /7ο /8ο /3ο /2ο) και το (1ο)
"περίληψη" στο ρόλο του (12ου)
εξαιρετικά δύσκολη η επιλογή, εξαιρετικά...
να πεις με ήχους αυτά που σιώπησες να πεις
να πεις με ήχους αυτά που δεν πρόλαβες να δεις
...ΟΙ αλλαγές...
έχουν νόημα τα καθαυτά συναισθήματα/στιγμές (;)
ή οι δρόμοι/πορείες/διέξοδοι προς αυτά (;)
μάλλον τα ένα, μάλλον τα άλλα, πιθανό και τα δύο/τρία/τέσσερα (;)
(1ο) ...Πρώτο Ταξίδι...
γέμισες έναν/δύο/τρία Ληναίο Οίνο ΕΠΕ, οϊμέ, (1)(2)(3)(4)...
με την υπόκρουση την αθάνατη, Cantara (5) 12.31 π.μ.
και το επόμενο (6) και το μεθεπόμενο (7), και το μεθεπόμενο του μεθεπόμενου…
δάχτυλα αντιστρόφως αναλόγου του εγκεφάλου/υπόκρουση αντιστρόφως αναλόγου των δαχτύλων/ταχύτητας/(8) 12.38 π.μ.
Εξαιρετικά δύσκολη η επιλογή/Εξαιρετικά τρομεροί οι δρόμοι/πορείες/διέξοδοι/αδιέξοδοι/
αλλαγές ντε...
(10) 12.46 π.μ.
ο καθείς στις σκέψεις του, ο καθείς στις εικόνες του, ο καθείς στις αλλαγές του...
ο καθείς τις σκέψεις του, ο καθείς τις εικόνες του, ο καθείς τις αλλαγές του...
(11)/(12)/(13) τα κατάφερες...
ατέλειωτη ώρα η πρόβα της αλλαγής...
ατέλειωτη, να γίνει ήχος ένας...
τα κλικ για που/ακολουθούν τις ()...
κλικ! 12.54 π.μ.
...σιωπή...
(11)(12)(13) ... (13)
και από κει και πέρα χάθηκες/ταξίδεψες/αιωρήθηκες/(14)(15)(16)(17)...
χάνεσαι, ταξιδεύεις, αιωρείσαι...
I Wish You Knew / Your Music Was To Stay Forever / And I Hope / I Have No Clue / If You Know How Much It Matters / And I Hope / (2)
(1)___[Eloy / Lost [The Decision]]
(2)___[Gathering / Travel [Part]]
(3)___[Tiamat / The Ar]
(4)___[Madrugada / Stories From The Streets]
(5)___[Dead Can Dance / Cantara [Part]]
(6)___[Archive / You Make Me Feel]
(7)___[Eminem / Rabbit Run]
(8)___[Nexus6 / AB Chic [Acrid Abeyance Remix] [Part]]
(9)___[Orbital / Tunnel Vision]
(10)__[Khetzal / Glaciales Iacrimae]
(11)__[Toires / Tali [Part]]
(12)__[Στέρεο Νόβα / Υπό Το Μηδέν]
(13)__[Κωνσταντίνος Βήτα / Κορίτσια Καριέρας]
(14)__[Chemical Brothers / Surface To Air]
(15)__[Royksopp / Alpha Male [Part]]
(16)__[Kevin Sunray / Anemone [Hiroshi Watanabe Mix]]
(17)__[Derek Howell / Your Touch [Nick Warren]]
_____________
17/18.01.2006
2008/04/29
10ο Ταξίδι
[Meat Beat Manifesto / Mindstream [Danny Howells]] . [Toires / Layoun Lokdhor [Toires Mix Part 2]] . [Tiamat / The Ar] . [Tiamat / Gaia] . [Portishead / Mysterons [NYC Live]] . [Dead Can Dance / Cantara] . [Eminem / Rabbit Run] . [Orbital / Tunnel Vision] . [Toires / Laalam] . [Toires / Tali [Original Mix]] . [Hol Baumann / Another] . [JSJ / Deep Love 9 [Ambient Mix]] . [Thessalonians / Be Here Now [Red Devil Mix]] . [Gathering / Travel] . [Lisa Gerrard-Orbital / One Perfect Sunrise]
20.03.2005
Meat Beat -> μυαλού ροή να το πώ; ρυάκι να το πώ; πλημμύρα να το πώ;
βασικά χρώσταγα μια αφιέρωση ...
διάθεση εξαίρετη!
κι ας ακούγεται σε άλλους, αλλού, μελαγχολική ή γουάτ έβερ, ...
τα πάντα εγκεφαλικά, όπως όλα τ' άλλα (... ταξίδια),
μονοκόματα και δυνατά, κυρίως δυνατά ...
στα ταξίδια, ταξίδι 1ο το 11ο,
(Cantara, απόλυτα, ... νιμ εμ χεμ ... ),
το τώρα το 10ο, ήχοι βιωματικοί,
το 8ο έλεγα, (Tunnel Vision (Orbital) -> Montzo, Μόντζο),
τα επόμενα είναι απλά ... αυτό ... νοών νοείτω,
τα τρία τελευταία:
"Be Here Now" ... για τον αποχαιρετισμό ...
"Travel" ... για το ταξίδι ... ... ταξίδια ...
"One Perfect Sunrise" ... για το μετά ...
__________βασικά χρώσταγα μια αφιέρωση ...
διάθεση εξαίρετη!
κι ας ακούγεται σε άλλους, αλλού, μελαγχολική ή γουάτ έβερ, ...
τα πάντα εγκεφαλικά, όπως όλα τ' άλλα (... ταξίδια),
μονοκόματα και δυνατά, κυρίως δυνατά ...
στα ταξίδια, ταξίδι 1ο το 11ο,
(Cantara, απόλυτα, ... νιμ εμ χεμ ... ),
το τώρα το 10ο, ήχοι βιωματικοί,
το 8ο έλεγα, (Tunnel Vision (Orbital) -> Montzo, Μόντζο),
τα επόμενα είναι απλά ... αυτό ... νοών νοείτω,
τα τρία τελευταία:
"Be Here Now" ... για τον αποχαιρετισμό ...
"Travel" ... για το ταξίδι ... ... ταξίδια ...
"One Perfect Sunrise" ... για το μετά ...
20.03.2005
2008/04/23
9ο Ταξίδι
τρία μείνανε ακόμη. να συμπληρωθούν και δω. τα έντεκα. θυμάσαι; αυτά που σου αφιέρωσα. για έναν χρόνο. που σου είπα να σου μιλήσω. τις στιγμές. να στις τραγουδήσω. να στις ζωγραφίσω. να στις ψιθυρίσω. αυτές που δεν πρόλαβα. μερικές που προλάβαμε μαζί ηχητικά. τα 'χω στον τοίχο. και τους ήχους αυτούς. μαζί με τους άλλους. σ' αυτό το ταξίδι δεν είχα αφήσει λέξεις. στο εξώφυλλο. ίσως να 'χα κουραστεί. ίσως περίμενα να ακούσω εσένα. την σιωπή. στις μιλώ στο τώρα. θυμάσαι τις γιορτές; ήρθανε και πάλι. το τραπέζι της κυριακής; εφτά ήμασταν. και κει που ευχόμασταν να αυξανόμασταν. λιγοστεύουμε. με τα χρόνια. τέσσερις. δεν θέλω να κατέβω κάτω. ο μπαμπάς και η μαμά κατεβήκανε ήδη. κάθε χρόνο η ίδια εικόνα. τα τελευταία χρόνια. κατέβηκε και ο θείος. δεν θέλω να κατέβω κάτω. ξέρω πώς θα είναι. όπως τα τελευταία χρόνια. ίδια και απαράλλαχτα. αλλά και πάλι να τους αφήσω μόνους; απορώ γιατί κατεβαίνουμε πλέον. του χρόνου θα τους πω να κάνουμε εδώ. της κυριακής το τραπέζι. έτσι για αλλαγή
καλά είμαι. μην ανησυχείς. κουρασμένος περισσότερο τελευταία. αλλά καλά. με πιάνει λίγο η μελαγχολία των ημερών. μα χαμογελώ. ξέρω ότι θα 'ρθει η ανάσταση. το τελευταίο το είδες; κατάλαβες τίποτα παραπάνω; αυτά έχει η ζωή θα μου πεις. και ας μην είσαι πλέον σε αυτήν. ναι, το μιλώ. το μιλά. μην στεναχωριέσαι. το ξέρει και αυτός. κι ας μην καταλαβαίνει ακόμα το πόσο δυνατός. η διαδρομή είναι αυτή που μετρά. και αυτή. ίσως και πιο πολύ τελικά. από τον προορισμό. στεναχωριέμαι και 'γω. που στεναχωριέται και αυτός. θα συνειδητοποιήσει με τον χρόνο το πόσο θετικό. το όλο αυτό. πόσο τον γέμισε. πόσο γέμισε και μένα. πόσο τυχεροί να νοιώθουμε. που νοιώσαμε όλο αυτό. κι ας νοιώθουμε τώρα ένα κενό. και έχει και ένα λόγο παραπάνω. είναι στην αρχή. ίσως είναι η μελαγχολία των ημερών. μερικά πράγματα δεν είναι πιο πάνω από τις δυνάμεις μας; και όσο και να το σκέφτεσαι, ξετυλίγεται το κουβάρι; αυτό που λένε, ήτανε γραφτό; μήπως εσύ ήθελες να φύγεις; μα έφυγες νωρίς
αύριο είπανε θα μας σχολάσουνε νωρίς. ευτυχώς. να συμμαζέψω λίγο τον κισσό. μεγαλώνει ανεξέλεγκτα. να βάλω και το αμάξι μπρος. μπας και κατέβω τελικά. αλλά δεν ξέρω. νοιώθω να με πνίγει όλο αυτό. σαν τον κισσό. και πρέπει να τον κλαδέψω. το σιντί αυτό γέμισε φςτ φςτ. κολλάει στα τραγούδια. όταν βρω χρόνο να το ξαναγράψω. μα έχω τους ήχους μέσα μου. πήρα το σινεμά χτες. έχει το shortbus. και την σιωπή. παρατηρούσα και το φεγγάρι χτες. πώς έπαιζε με τα σύννεφα. πίσω από τα τσιμέντα. από το παράθυρο του ταξί. διαδρομές. στάσεις. προορισμοί. δεν φτάνω το φεγγάρι. μα είναι μαγευτικό. όπως έπαιζε με τα σύννεφα. πίσω από τα τσιμέντα. από το παράθυρο του ταξί
ξυπνάω αύριο πολύ νωρίς. τα λέμε. αν δεν σε ξαναδώ μέχρι το τραπέζι, καλή ανάσταση να 'χουμε. υγεία. αγάπη. ξέρεις. σ' αγαπώ. σε σκέφτομαι. όσα χρόνια και να περάσουν. φιλιά πολλά
καλά είμαι. μην ανησυχείς. κουρασμένος περισσότερο τελευταία. αλλά καλά. με πιάνει λίγο η μελαγχολία των ημερών. μα χαμογελώ. ξέρω ότι θα 'ρθει η ανάσταση. το τελευταίο το είδες; κατάλαβες τίποτα παραπάνω; αυτά έχει η ζωή θα μου πεις. και ας μην είσαι πλέον σε αυτήν. ναι, το μιλώ. το μιλά. μην στεναχωριέσαι. το ξέρει και αυτός. κι ας μην καταλαβαίνει ακόμα το πόσο δυνατός. η διαδρομή είναι αυτή που μετρά. και αυτή. ίσως και πιο πολύ τελικά. από τον προορισμό. στεναχωριέμαι και 'γω. που στεναχωριέται και αυτός. θα συνειδητοποιήσει με τον χρόνο το πόσο θετικό. το όλο αυτό. πόσο τον γέμισε. πόσο γέμισε και μένα. πόσο τυχεροί να νοιώθουμε. που νοιώσαμε όλο αυτό. κι ας νοιώθουμε τώρα ένα κενό. και έχει και ένα λόγο παραπάνω. είναι στην αρχή. ίσως είναι η μελαγχολία των ημερών. μερικά πράγματα δεν είναι πιο πάνω από τις δυνάμεις μας; και όσο και να το σκέφτεσαι, ξετυλίγεται το κουβάρι; αυτό που λένε, ήτανε γραφτό; μήπως εσύ ήθελες να φύγεις; μα έφυγες νωρίς
αύριο είπανε θα μας σχολάσουνε νωρίς. ευτυχώς. να συμμαζέψω λίγο τον κισσό. μεγαλώνει ανεξέλεγκτα. να βάλω και το αμάξι μπρος. μπας και κατέβω τελικά. αλλά δεν ξέρω. νοιώθω να με πνίγει όλο αυτό. σαν τον κισσό. και πρέπει να τον κλαδέψω. το σιντί αυτό γέμισε φςτ φςτ. κολλάει στα τραγούδια. όταν βρω χρόνο να το ξαναγράψω. μα έχω τους ήχους μέσα μου. πήρα το σινεμά χτες. έχει το shortbus. και την σιωπή. παρατηρούσα και το φεγγάρι χτες. πώς έπαιζε με τα σύννεφα. πίσω από τα τσιμέντα. από το παράθυρο του ταξί. διαδρομές. στάσεις. προορισμοί. δεν φτάνω το φεγγάρι. μα είναι μαγευτικό. όπως έπαιζε με τα σύννεφα. πίσω από τα τσιμέντα. από το παράθυρο του ταξί
ξυπνάω αύριο πολύ νωρίς. τα λέμε. αν δεν σε ξαναδώ μέχρι το τραπέζι, καλή ανάσταση να 'χουμε. υγεία. αγάπη. ξέρεις. σ' αγαπώ. σε σκέφτομαι. όσα χρόνια και να περάσουν. φιλιά πολλά
[Telstar Ponies / Last Outpost] . [Love And Rockets / Holiday On The Moon] . [Trafik / Surrender] . [Pop Will Eat Its Self / Ich Bin Ein Auslander] . [Love And Rockets / Life In Laralay] . [Archive / You Make Me Feel] . [Faithless / No Roots] . [Shivers / Make A Wish] . [DJ Catwoman / Absynthe] . [Emmanuel Top / Acid Phase [2.Version]] . [Rejuvination / Requiem Part1] . [D'Agostino Planet / Fly [In The Sky Mix]] . [Paul Oakenfold / Zoo York] . [Toires / Tali [part c]] . [Orbital / Tunnel Vision] . [Visage / Fade To Grey] . [Visage / Fade To Grey [AfterHours]] . [Lisa Gerrard-Orbital / One Perfect Sunrise]
__________
12.03.2005
12.03.2005
2008/04/05
7ο Ταξίδι
[Scorpions / In Search Of The Peace Of Mind [Part]] . [Eloy / The Sun Song] . [Pat Benatar / Hell Is For The Children] . [Iron Maiden / Phantom Of The Opera] . [Metallica / So What] . [Iron Maiden / Running Free] . [Scorpions / The Zoo] . [Gathering / On Most Surfaces [Demo]] . [Tiamat / Sumer By Night] . [Deep Purple / Child In Time [Intro]] . [Metallica / Nothing Else Matters [S&M]] . [Scorpions / Animal Magnetism] . [Eloy / Lost [The Decision]] . [Eloy / The Midnight-Flight - The Victory Of Mental Force] . [Gathering / In Motion #1] . [Iron Maiden / Remember Tomorrow] . [Gathering / Travel [Demo]]
. . .
οι λέξεις από το travel που μόλις ανακάλυψα (τις λέξεις) και ακούω σε ντέμο / (Gathering - The Rarities cd2 τραγούδι 11 - TRAVEL) και αν κάτι θέλω να πω, είναι και αυτό
. . .
__________
15.10.2005
. . .
οι λέξεις από το travel που μόλις ανακάλυψα (τις λέξεις) και ακούω σε ντέμο / (Gathering - The Rarities cd2 τραγούδι 11 - TRAVEL) και αν κάτι θέλω να πω, είναι και αυτό
. . .
Melodic stanzas (στροφές ποιήματος) / are symphonizing their way / through your weary (κουρασμένος, εξαντλημένος, αποκαμωμένος) head / To feed your distrust (δυσπιστία, έλλειψη εμπιστοσύνης, ρμ. δυσπιστώ, δεν εμπιστεύομαι) / And fill it's mouth with the desire / to soulfully (βλέπε soulful: εκφραστικός, ενδεικτικός βαθέων αισθημάτων ή συγκίνησης, συναισθηματικός) be one with your creation / Not a subject to control / you call upon a higher power / for help and inspiration / The crowd waits / and turn their faces / towards you expectantly (βλέπε expectant: αναμένων, προσδοκώ) / you give them what they need / But their useless criticism / makes you die / a bit more inside / Not a subject to control / you call upon a higher power / for help and inspiration / Oh, I swoon (λιποθυμώ, ουσ. λιποθυμία) / while loudspeakers play soft music / Leaning / over your fortieth masterpiece (ουσ. αριστούργημα, αριστοτέχνημα) / You must have loved / the color of these violins / I wish I knew you / Your fit of insanity makes me sad / I wish you knew / your music was to stay forever / And I hope / I have no clue / if you know how much it matters / And I hope
. . .
υπόσχομαι
. . .
θα είμαι
. . .
αν χαθώ ποτέ
. . .
καλό παιδί
. . .
ευτυχής που αγγίξατε την ψυχή
. . .
αν χαθείς ποτέ
. . .
ακόμα
. . .
ευτυχής που άγγιξα την ψυχή
. . .
το ίδιο παιδί
. . .
και ΔΕΝ, ΔΕΝ, ΔΕΝ ... ΑΠΛΑ, απλά, τόσο απλά
. . .
κάποτε
. . .
και
. . .
πότε ποτέ
. . .
ποτέ; πότε;
. . .
πόση απόσταση με ένα '
. . .
και ένα ;
. . .
υπόσχομαι
. . .
θα είμαι
. . .
αν χαθώ ποτέ
. . .
καλό παιδί
. . .
ευτυχής που αγγίξατε την ψυχή
. . .
αν χαθείς ποτέ
. . .
ακόμα
. . .
ευτυχής που άγγιξα την ψυχή
. . .
το ίδιο παιδί
. . .
και ΔΕΝ, ΔΕΝ, ΔΕΝ ... ΑΠΛΑ, απλά, τόσο απλά
. . .
κάποτε
. . .
και
. . .
πότε ποτέ
. . .
ποτέ; πότε;
. . .
πόση απόσταση με ένα '
. . .
και ένα ;
. . .
__________15.10.2005
2008/03/21
Των Ταξιδίων Το Υστερόγραφο
δευτέρα προς τρίτη, 17 προς 18, ιανουαρίου. του 2005. και κοίτα σύμπτωση. οι ίδιες μέρες όπως έντεκα ιανουάριους πριν. δευτέρα προς τρίτη. σε σκέφτομαι. όπως κάθε φορά αυτές τις ημερομηνίες. έντεκα μέχρι τώρα. σου χαμογελώ. και τρέχουν τόσες εικόνες και συναισθήματα στο χαμόγελο μου.
που κυριακής πρωί πεταγόμουνα από το κρεβάτι να προλάβω να βάλω το δικό μου δίσκο στο πικάπ. και χόρευα και σου τράβαγα τα σκεπάσματα. μπόνει εμ και ραφαέλα καρά. έξι οχτώ έξι οχτώ τρία πέντε εφτά. χαχα. και εσύ απαντούσες με άμπα. το τσικιτίτα. τι κομματάρα τελικά.
που έπεσα και χτύπησα το κεφάλι μου. με πήγες σπίτι τρέχοντας. είχες τόσο άγχος και στεναχώρια. μου έκανε ράμματα ο παππούς. και μέσα στον απίστευτο πόνο ψιθύριζα ότι δεν έφταιγες εσύ. με πρόσεχες. εγώ δεν είδα και έπεσα από το παγκάκι. ψιθύριζα να σταματήσει να σου φωνάζει η μαμά. να σταματήσει να σε δέρνει ο μπαμπάς. που δεν με πρόσεχες. που αναστάτωσα την καθημερινότητά τους. γιατί με πρόσεχες. εγώ δεν είδα και έπεσα από το παγκάκι.
που σκόνταφτα στην άκρη του κρεβατιού σου γυρνώντας από τα ξενύχτια. να βρω το κρεβάτι μου. μουρμούριζες και άλλαζες πλευρό. και το πρωί λες και το έκανες επίτηδες. καθόσουνα στο γραφείο να διαβάσεις και έκανες όσο περισσότερο διακριτικά θόρυβο μπορούσες. τις σελίδες στο βιβλίο. το καπάκι στο στυλό. τους σταθμούς στο ραδιόφωνο. σκόνταφτες στο κρεβάτι μου. να ανοίξεις το παράθυρο. να με ξυπνήσεις. που σκόνταφτα στο κρεβάτι σου από τα ξενύχτια. μουρμούριζα και άλλαζα πλευρό.
που παίζαμε τις στροφές στο αμάξι. τα ταξίδια που κάναμε παιδιά. με τον μπαμπά και τη μαμά. και σε μια στροφή που έπεσα πάνω σου, σου έσπασα το δόντι. και πόνεσες. και έκλαψες. και με χαστουκίσανε. και μας χαστουκίσανε. που παίζαμε. και το 'λεγες χρόνια και χρόνια μετά. μέχρι που έφτιαξες το δόντι.
που σε υπερασπίστηκα την μόνη φορά που θυμάμαι που είχες τσακωθεί. με εκείνο το παιδί. και αισθάνθηκα ότι το μετάνιωσα. γιατί αισθάνθηκα ότι αισθάνθηκες ότι σου έκλεψα το ρόλο. γιατί αισθάνθηκες ότι αισθάνθηκα την αδυναμία σου.
που δεν πρόλαβα να στο πω. που δεν πρόλαβες να μου το πεις. το αγαπώ. όσο έρχονται εικόνες του πριν στη σκέψη μου τουλάχιστον. κι ας το δείχναμε με τον τρόπο μας ο ένας στον άλλον. με τον δικό του τρόπος ο καθένας. που δεν προλάβαμε να μοιράσουμε τα όνειρα. τις σκέψεις μας. τις λέξεις μας.
που δεν μπόρεσα να σε παρηγορήσω, να σε υπερασπιστώ όταν έκλαιγες που ο μπαμπάς και η μαμά δε σε αφήσανε να πας πενταήμερη. για να μη χάσεις ώρες από το διάβασμα. μα ήταν δυνατόν; αφού ήσουν άριστος. πάντα ήσουν άριστος. και υπάκουος. το υπόδειγμα. το πρότυπο. που έπρεπε να ακολουθήσω. και σε θυμάμαι τόσο κλαμένο και γλυκά οργισμένο. και μίλησε η σκέψη μου να μην βρεθώ στην καρέκλα τόσο κλαμένος. να επαναστατήσω. στα παράλογα να επιμείνω. τη λογική μου να επικρατήσω.
που δεν πρόλαβα να σου μιλήσω για μένα. τα αδιέξοδά μου. τις ανασφάλειές μου. τα δάκρυά μου. τα χαμόγελά μου. τα γέλια μου. τους εγκλωβισμούς μου. τις ανακουφίσεις μου. τους πρώτους μου έρωτες. και τους μετέπειτα. τους διαφορετικούς. που δεν πρόλαβες να μου μιλήσεις για σένα. για όλα αυτά. για σένα. που δεν μιλήσαμε για τα άγχη μας. τις φοβίες μας. τις σκέψεις μας. τις πράξεις μας. που δεν πρόλαβα να στα πω. για μένα. να με γνωρίσεις καλύτερα. να σε γνωρίσω καλύτερα.
που με κορόιδευες που αντί για γλόμπος είχα πει μπόγλος. και γέλαγες. και το 'λεγες χρόνια και χρόνια μετά. μαζί με τη μαμά. και γελάγατε. και κοκκίνιζα. και σου φώναζα μπόγλος μπόγλος μπόγλος μπόγλος. και γέλαγες.
που κρύφτηκες όταν ο μπαμπάς με κυνήγαγε με τη λουρίδα για να κάνω ντους πριν το φαγητό. όταν γυρίσαμε σπίτι από τη θάλασσα. μα εγώ ήθελα μετά. τόσο φοβερό δηλαδή; πήγαινε τώρα. όχι μετά. τώρα είπα. και εγώ είπα μετά. ένα δύο τρία. έτρεχα να κρυφτώ. και πόναγα. είδα το βλέμμα σου μετά, στο φαγητό. που προσπάθησες να μου χαμογελάσεις μέσα απ' τη βρεγμένη σου ματιά. και 'γω σου χαμογέλασα. κι ας πόναγα. γιατί από τότε η σκέψη μου μιλούσε. στα παράλογα να επιμείνω. τη λογική μου να επικρατήσω. δεν έκανα ντους τελικά. γιατί πόναγα. γιατί μιλούσε η σκέψη μου.
που πήρες αμάξι. δώρο για το πτυχίο σου. και γέλαγες. ένοιωθες τόσο τρυφερά υπερήφανος. για το αμάξι. το πτυχίο. για αυτά που κατάφερες. για αυτά που ονειρευόσουνα ότι θα κάνεις. για αυτά που τελικά πρόλαβες να κάνεις.
που με έπιασες με το τσιγάρο στο χέρι. και τον καπνό στο στόμα. στην τουαλέτα. κοκκίνισα. χαμογέλαγες. λες και δεν το ήξερες. θα το πω στη μαμά, θα το πω στη μαμά χαμογέλασες. σου φύσηξα την καπνισμένη ανάσα μου στα μάτια. να της το πεις, να της το πεις. και γέλασα.
που τρομοκρατήθηκες και φώναζες σεισμός, σεισμός. έτρεξες στη σκάλα. φώναζες. φοβήθηκες. μου φώναζες να σηκωθώ από τον καναπέ να τρέξουμε έξω. φώναζες στην μαμά και στον μπαμπά να σηκωθούνε από το κρεβάτι να τρέξουμε έξω. έκλαιγες από το άγχος σου για τον μεγάλο τον σεισμό. μου φώναζες που άργησα να σηκωθώ από τον καναπέ να τρέξουμε έξω. γιατί φοβήθηκες.
που δεν ήμουνα εκεί να σε αγγίξω όταν έφευγες. που πήραν τηλέφωνο στο στρατόπεδο να πάρω άδεια γιατί κάτι έτυχε. δεν μίλησε το μυαλό τι μπορεί να έτυχε. και δεν μίλησε ούτε γιατί δεν πήρε τηλέφωνο ο μπαμπάς ή η μαμά. και πώς να έπαιρνα άδεια; μόλις δυο μήνες ήμουν και αλλάζαμε επιλαρχία. και δεν μίλησε ούτε όταν τόσο εύκολα την δώσανε την άδεια. ούτε όταν ο νέος ίλαρχος με ακούμπησε στον ώμο πρόσεχε, και να προσέχεις τους γονείς σου, σε έχουν ανάγκη. εμένα; αφού εσύ παίζεις δηλωτή με τον μπαμπά. βοηθάς τη μαμά. με το δίπλωμα στα σεντόνια. τις κατσαρόλες στην κουζίνα. γελάς και μιλάς μαζί τους. ταξιδεύεις μαζί τους.
που φύλαγε η μαμά τα ρούχα σου. να τα φορέσω τρία χρόνια μετά. είχα το παράπονο ότι με ντύνανε με ρούχα παλαιά. με ρούχα τρία χρόνια πριν. μου γέλαγες. και μου 'λεγες κάνεις μόδα; όταν μεγαλώσαμε έπαιρνα κρυφά από την ντουλάπα σου τα πουκάμισα σου τα καλά. τα φόραγα. με έβλεπες και φώναζες. σου γέλαγα. και σου 'λεγα θυμάσαι;
που μετράγαμε τα παγωτά. το πρώτο. το δεύτερο. το τρίτο. το εκατοστό. τα μπάνια. στη θάλασσα. το πρώτο. το δεύτερο. το τρίτο. το εκατοστό. το μαύρισμα στο δέρμα.
που έφυγες στο μεσολόγγι για την καινούργια σου δουλειά. άγχος. χαρά. και βλεπόμασταν πλέον από μακριά. κάθε κυριακή. στο τραπέζι. στο φαί. σκόνταφτα στην άκρη του κρεβατιού σου γυρνώντας από τα ξενύχτια. κάθε κυριακή πρωί. και χαμογέλαγα. γιατί ήθελα να ακούσω το μουρμουρητό σου. σε ένιωθα που χαμογέλαγες και άλλαζες πλευρό.
που σάστισα. να πιάσω το χέρι σου ήθελα. να χαϊδέψω το κέρινα πανέμορφο πρόσωπό σου ήθελα. και σάστισα. πάγος στην ματιά. και σε κοίταζα. όλη την ώρα σε κοίταζα. δεν αισθανόμουνα τον μπαμπά που άσπρισε, σε μια μέρα. δεν αισθανόμουνα την μαμά που λύγιζε, κάθε μέρα. δεν άκουγα τα μοιρολόγια των μαύρων γιαγιάδων. απλά σε κοίταγα. σε κοίταγα. και ένοιωθα να είναι τα βλέφαρά μου ακίνητα. τα μάτια μου στεγνά. σε κοίταγα. να φωτογραφίσω το κέρινα πανέμορφο πρόσωπό σου ήθελα.
που ένιωσα τον πόνο σιωπηλά. τον ακούμπησα σε μαύρο περιβραχιόνιο. σιωπηλά. στην επιστροφή. στη θητεία. για να μην με σκοτίζουν. για να μην με ρωτάν. για την μελαγχολία στη ματιά.
που ερχόμουν. να σε δω. να σου χαμογελάσω. και μου έτριζες το τζαμάκι. σαν να μου 'λεγες το καλώς όρισες. και με κοίταγες από την φωτογραφία. και στην φώτιζα με το κεράκι. και σου χαμογελούσα. και άρχιζα να σου λέω λέξεις. για όλα αυτά που δεν πρόλαβα να ακούσεις. και σου χαμογελώ. έχω καιρό να κατέβω. αλλά ακούω το τζαμάκι. και σε βλέπω.
που πήγαινες ταξίδια μόνος σου. στα ξένα. και έφερνες νομίσματα. και κάρτες. και γραμματόσημα. και σε μένα μπλουζάκια. και στη μαμά τα κρυστάλλινα τα αγαλματάκια. και τα ελεφαντοστά. τα ξεσκονίζει ακόμα. θρησκευτικά. και το δωμάτιο είναι ακόμα εκεί και έτσι. σαν να μην έχεις φύγει ποτέ. με το γραφείο σου ανοιχτό. τα βιβλία. τους επαίνους. τις συλλογές. τις κασέτες. τα στυλό. τα ξεσκονίζει ακόμα. ευλαβικά. τα χάζευα μια μέρα που πήγα. χαμογέλασα και δάκρυσα. και σκόνταψα το κρεβάτι σου. να μουρμουρίσεις και να αλλάξεις πλευρό.
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που κυριακής πρωί πεταγόμουνα από το κρεβάτι να προλάβω να βάλω το δικό μου δίσκο στο πικάπ. και χόρευα και σου τράβαγα τα σκεπάσματα. μπόνει εμ και ραφαέλα καρά. έξι οχτώ έξι οχτώ τρία πέντε εφτά. χαχα. και εσύ απαντούσες με άμπα. το τσικιτίτα. τι κομματάρα τελικά.
που έπεσα και χτύπησα το κεφάλι μου. με πήγες σπίτι τρέχοντας. είχες τόσο άγχος και στεναχώρια. μου έκανε ράμματα ο παππούς. και μέσα στον απίστευτο πόνο ψιθύριζα ότι δεν έφταιγες εσύ. με πρόσεχες. εγώ δεν είδα και έπεσα από το παγκάκι. ψιθύριζα να σταματήσει να σου φωνάζει η μαμά. να σταματήσει να σε δέρνει ο μπαμπάς. που δεν με πρόσεχες. που αναστάτωσα την καθημερινότητά τους. γιατί με πρόσεχες. εγώ δεν είδα και έπεσα από το παγκάκι.
που σκόνταφτα στην άκρη του κρεβατιού σου γυρνώντας από τα ξενύχτια. να βρω το κρεβάτι μου. μουρμούριζες και άλλαζες πλευρό. και το πρωί λες και το έκανες επίτηδες. καθόσουνα στο γραφείο να διαβάσεις και έκανες όσο περισσότερο διακριτικά θόρυβο μπορούσες. τις σελίδες στο βιβλίο. το καπάκι στο στυλό. τους σταθμούς στο ραδιόφωνο. σκόνταφτες στο κρεβάτι μου. να ανοίξεις το παράθυρο. να με ξυπνήσεις. που σκόνταφτα στο κρεβάτι σου από τα ξενύχτια. μουρμούριζα και άλλαζα πλευρό.
που παίζαμε τις στροφές στο αμάξι. τα ταξίδια που κάναμε παιδιά. με τον μπαμπά και τη μαμά. και σε μια στροφή που έπεσα πάνω σου, σου έσπασα το δόντι. και πόνεσες. και έκλαψες. και με χαστουκίσανε. και μας χαστουκίσανε. που παίζαμε. και το 'λεγες χρόνια και χρόνια μετά. μέχρι που έφτιαξες το δόντι.
που σε υπερασπίστηκα την μόνη φορά που θυμάμαι που είχες τσακωθεί. με εκείνο το παιδί. και αισθάνθηκα ότι το μετάνιωσα. γιατί αισθάνθηκα ότι αισθάνθηκες ότι σου έκλεψα το ρόλο. γιατί αισθάνθηκες ότι αισθάνθηκα την αδυναμία σου.
που δεν πρόλαβα να στο πω. που δεν πρόλαβες να μου το πεις. το αγαπώ. όσο έρχονται εικόνες του πριν στη σκέψη μου τουλάχιστον. κι ας το δείχναμε με τον τρόπο μας ο ένας στον άλλον. με τον δικό του τρόπος ο καθένας. που δεν προλάβαμε να μοιράσουμε τα όνειρα. τις σκέψεις μας. τις λέξεις μας.
που δεν μπόρεσα να σε παρηγορήσω, να σε υπερασπιστώ όταν έκλαιγες που ο μπαμπάς και η μαμά δε σε αφήσανε να πας πενταήμερη. για να μη χάσεις ώρες από το διάβασμα. μα ήταν δυνατόν; αφού ήσουν άριστος. πάντα ήσουν άριστος. και υπάκουος. το υπόδειγμα. το πρότυπο. που έπρεπε να ακολουθήσω. και σε θυμάμαι τόσο κλαμένο και γλυκά οργισμένο. και μίλησε η σκέψη μου να μην βρεθώ στην καρέκλα τόσο κλαμένος. να επαναστατήσω. στα παράλογα να επιμείνω. τη λογική μου να επικρατήσω.
που δεν πρόλαβα να σου μιλήσω για μένα. τα αδιέξοδά μου. τις ανασφάλειές μου. τα δάκρυά μου. τα χαμόγελά μου. τα γέλια μου. τους εγκλωβισμούς μου. τις ανακουφίσεις μου. τους πρώτους μου έρωτες. και τους μετέπειτα. τους διαφορετικούς. που δεν πρόλαβες να μου μιλήσεις για σένα. για όλα αυτά. για σένα. που δεν μιλήσαμε για τα άγχη μας. τις φοβίες μας. τις σκέψεις μας. τις πράξεις μας. που δεν πρόλαβα να στα πω. για μένα. να με γνωρίσεις καλύτερα. να σε γνωρίσω καλύτερα.
που με κορόιδευες που αντί για γλόμπος είχα πει μπόγλος. και γέλαγες. και το 'λεγες χρόνια και χρόνια μετά. μαζί με τη μαμά. και γελάγατε. και κοκκίνιζα. και σου φώναζα μπόγλος μπόγλος μπόγλος μπόγλος. και γέλαγες.
που κρύφτηκες όταν ο μπαμπάς με κυνήγαγε με τη λουρίδα για να κάνω ντους πριν το φαγητό. όταν γυρίσαμε σπίτι από τη θάλασσα. μα εγώ ήθελα μετά. τόσο φοβερό δηλαδή; πήγαινε τώρα. όχι μετά. τώρα είπα. και εγώ είπα μετά. ένα δύο τρία. έτρεχα να κρυφτώ. και πόναγα. είδα το βλέμμα σου μετά, στο φαγητό. που προσπάθησες να μου χαμογελάσεις μέσα απ' τη βρεγμένη σου ματιά. και 'γω σου χαμογέλασα. κι ας πόναγα. γιατί από τότε η σκέψη μου μιλούσε. στα παράλογα να επιμείνω. τη λογική μου να επικρατήσω. δεν έκανα ντους τελικά. γιατί πόναγα. γιατί μιλούσε η σκέψη μου.
που πήρες αμάξι. δώρο για το πτυχίο σου. και γέλαγες. ένοιωθες τόσο τρυφερά υπερήφανος. για το αμάξι. το πτυχίο. για αυτά που κατάφερες. για αυτά που ονειρευόσουνα ότι θα κάνεις. για αυτά που τελικά πρόλαβες να κάνεις.
που με έπιασες με το τσιγάρο στο χέρι. και τον καπνό στο στόμα. στην τουαλέτα. κοκκίνισα. χαμογέλαγες. λες και δεν το ήξερες. θα το πω στη μαμά, θα το πω στη μαμά χαμογέλασες. σου φύσηξα την καπνισμένη ανάσα μου στα μάτια. να της το πεις, να της το πεις. και γέλασα.
που τρομοκρατήθηκες και φώναζες σεισμός, σεισμός. έτρεξες στη σκάλα. φώναζες. φοβήθηκες. μου φώναζες να σηκωθώ από τον καναπέ να τρέξουμε έξω. φώναζες στην μαμά και στον μπαμπά να σηκωθούνε από το κρεβάτι να τρέξουμε έξω. έκλαιγες από το άγχος σου για τον μεγάλο τον σεισμό. μου φώναζες που άργησα να σηκωθώ από τον καναπέ να τρέξουμε έξω. γιατί φοβήθηκες.
που δεν ήμουνα εκεί να σε αγγίξω όταν έφευγες. που πήραν τηλέφωνο στο στρατόπεδο να πάρω άδεια γιατί κάτι έτυχε. δεν μίλησε το μυαλό τι μπορεί να έτυχε. και δεν μίλησε ούτε γιατί δεν πήρε τηλέφωνο ο μπαμπάς ή η μαμά. και πώς να έπαιρνα άδεια; μόλις δυο μήνες ήμουν και αλλάζαμε επιλαρχία. και δεν μίλησε ούτε όταν τόσο εύκολα την δώσανε την άδεια. ούτε όταν ο νέος ίλαρχος με ακούμπησε στον ώμο πρόσεχε, και να προσέχεις τους γονείς σου, σε έχουν ανάγκη. εμένα; αφού εσύ παίζεις δηλωτή με τον μπαμπά. βοηθάς τη μαμά. με το δίπλωμα στα σεντόνια. τις κατσαρόλες στην κουζίνα. γελάς και μιλάς μαζί τους. ταξιδεύεις μαζί τους.
που φύλαγε η μαμά τα ρούχα σου. να τα φορέσω τρία χρόνια μετά. είχα το παράπονο ότι με ντύνανε με ρούχα παλαιά. με ρούχα τρία χρόνια πριν. μου γέλαγες. και μου 'λεγες κάνεις μόδα; όταν μεγαλώσαμε έπαιρνα κρυφά από την ντουλάπα σου τα πουκάμισα σου τα καλά. τα φόραγα. με έβλεπες και φώναζες. σου γέλαγα. και σου 'λεγα θυμάσαι;
που μετράγαμε τα παγωτά. το πρώτο. το δεύτερο. το τρίτο. το εκατοστό. τα μπάνια. στη θάλασσα. το πρώτο. το δεύτερο. το τρίτο. το εκατοστό. το μαύρισμα στο δέρμα.
που έφυγες στο μεσολόγγι για την καινούργια σου δουλειά. άγχος. χαρά. και βλεπόμασταν πλέον από μακριά. κάθε κυριακή. στο τραπέζι. στο φαί. σκόνταφτα στην άκρη του κρεβατιού σου γυρνώντας από τα ξενύχτια. κάθε κυριακή πρωί. και χαμογέλαγα. γιατί ήθελα να ακούσω το μουρμουρητό σου. σε ένιωθα που χαμογέλαγες και άλλαζες πλευρό.
που σάστισα. να πιάσω το χέρι σου ήθελα. να χαϊδέψω το κέρινα πανέμορφο πρόσωπό σου ήθελα. και σάστισα. πάγος στην ματιά. και σε κοίταζα. όλη την ώρα σε κοίταζα. δεν αισθανόμουνα τον μπαμπά που άσπρισε, σε μια μέρα. δεν αισθανόμουνα την μαμά που λύγιζε, κάθε μέρα. δεν άκουγα τα μοιρολόγια των μαύρων γιαγιάδων. απλά σε κοίταγα. σε κοίταγα. και ένοιωθα να είναι τα βλέφαρά μου ακίνητα. τα μάτια μου στεγνά. σε κοίταγα. να φωτογραφίσω το κέρινα πανέμορφο πρόσωπό σου ήθελα.
που ένιωσα τον πόνο σιωπηλά. τον ακούμπησα σε μαύρο περιβραχιόνιο. σιωπηλά. στην επιστροφή. στη θητεία. για να μην με σκοτίζουν. για να μην με ρωτάν. για την μελαγχολία στη ματιά.
που ερχόμουν. να σε δω. να σου χαμογελάσω. και μου έτριζες το τζαμάκι. σαν να μου 'λεγες το καλώς όρισες. και με κοίταγες από την φωτογραφία. και στην φώτιζα με το κεράκι. και σου χαμογελούσα. και άρχιζα να σου λέω λέξεις. για όλα αυτά που δεν πρόλαβα να ακούσεις. και σου χαμογελώ. έχω καιρό να κατέβω. αλλά ακούω το τζαμάκι. και σε βλέπω.
που πήγαινες ταξίδια μόνος σου. στα ξένα. και έφερνες νομίσματα. και κάρτες. και γραμματόσημα. και σε μένα μπλουζάκια. και στη μαμά τα κρυστάλλινα τα αγαλματάκια. και τα ελεφαντοστά. τα ξεσκονίζει ακόμα. θρησκευτικά. και το δωμάτιο είναι ακόμα εκεί και έτσι. σαν να μην έχεις φύγει ποτέ. με το γραφείο σου ανοιχτό. τα βιβλία. τους επαίνους. τις συλλογές. τις κασέτες. τα στυλό. τα ξεσκονίζει ακόμα. ευλαβικά. τα χάζευα μια μέρα που πήγα. χαμογέλασα και δάκρυσα. και σκόνταψα το κρεβάτι σου. να μουρμουρίσεις και να αλλάξεις πλευρό.
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
που . . .
δευτέρα προς τρίτη, 17 προς 18, ιανουαρίου. του 2005. και κοίτα σύμπτωση. οι ίδιες μέρες όπως έντεκα ιανουάριους πριν. δευτέρα προς τρίτη. σε σκέφτηκα. όπως κάθε φορά αυτές τις ημερομηνίες. έντεκα μέχρι τότε, του 2005. σου χαμογέλασα. τρέξανε τόσες εικόνες και συναισθήματα στο χαμόγελο μου.
μάζευα πάλι ήχους να τους στοιβάξω σε μια συλλογή. και είπα θα στους αφιερώσω. να σου περιγράψω με ήχους, λέξεις, εικόνες όλα όσα, τυχαία και μη, έζησα. όλα όσα αισθάνθηκα. από τότε που έφυγες. ψιθύρισε το μυαλό μου να φτιάξεις έντεκα. αυτόν τον χρόνο. να φτιάξεις έντεκα. μέχρι τις ίδιες ημερομηνίες στο δώδεκα. και χαμογέλασα.
μάζευα πάλι ήχους να τους στοιβάξω σε μια συλλογή. και είπα θα στους αφιερώσω. να σου περιγράψω με ήχους, λέξεις, εικόνες όλα όσα, τυχαία και μη, έζησα. όλα όσα αισθάνθηκα. από τότε που έφυγες. ψιθύρισε το μυαλό μου να φτιάξεις έντεκα. αυτόν τον χρόνο. να φτιάξεις έντεκα. μέχρι τις ίδιες ημερομηνίες στο δώδεκα. και χαμογέλασα.
πώς αλλιώς να στοιβάξω τόσες στιγμές; να στριμώξω όλα τα συναισθήματα; τα πρόσωπα; τα γέλια; τα κλάματα;
πώς αλλιώς να σε ευχαριστήσω για την γλυκύτητα της αγάπης σου;
πώς αλλιώς να εξιλεωθώ που έκρυψα στην μελαγχολία της απώλειάς σου την δική μου επιβράδυνση; την δική μου αδυναμία; την δική μου μελαγχολία της ματιάς;
πώς αλλιώς να εξιλεωθώ που σου προσάρτησα το πόσο βάρυνε η καρδιά μου; που με έκανες ακόμα πιο ευάλωτο σε αυτά που πάλευα και δεν πρόλαβα να σου πω με λέξεις; που με άφησες μόνο να αισθάνομαι ανήμπορος να ανταπεξέλθω στις προσδοκίες του μπαμπά και της μαμάς;
πώς αλλιώς να σε ευχαριστήσω και να σου πω ότι σ' αγαπώ, ότι σε σκέφτομαι, ότι σε θυμάμαι, αγέραστο και χαμογελαστό, όπως έχεις έρθει στα όνειρά μου μια δυο φορές και μου χαμογέλασες.
πώς αλλιώς να σου περιγράψω τις στιγμές μου; και μερικούς ήχους είμαι σίγουρος ότι θα τους έκανες δικούς σου. μερικές εικόνες θα ήταν και δικές σου. μερικά συναισθήματα και δικά σου. πάντα πίστευα ότι μοιάζουμε πολύ περισσότερο από ότι θέλαμε να δείξουμε. όσο κυλάει ο χρόνος το πιστεύω ακόμα περισσότερο.
σου χαμογέλασα
και το ονόμασα, το 11. το ταξίδι το 11. το 11ο ταξίδι. για αυτό που έκανες. μέχρι τώρα. και τα υπόλοιπα. ηθελημένα τυχαία. για αυτά που έκανα. και θέλησα να στα ψιθυρίσω. για αυτά που κάνω. για αυτά που κάνουμε. με σένα. χωρίς εσένα.
και χαμογέλασα
πώς αλλιώς να σε ευχαριστήσω για την γλυκύτητα της αγάπης σου;
πώς αλλιώς να εξιλεωθώ που έκρυψα στην μελαγχολία της απώλειάς σου την δική μου επιβράδυνση; την δική μου αδυναμία; την δική μου μελαγχολία της ματιάς;
πώς αλλιώς να εξιλεωθώ που σου προσάρτησα το πόσο βάρυνε η καρδιά μου; που με έκανες ακόμα πιο ευάλωτο σε αυτά που πάλευα και δεν πρόλαβα να σου πω με λέξεις; που με άφησες μόνο να αισθάνομαι ανήμπορος να ανταπεξέλθω στις προσδοκίες του μπαμπά και της μαμάς;
πώς αλλιώς να σε ευχαριστήσω και να σου πω ότι σ' αγαπώ, ότι σε σκέφτομαι, ότι σε θυμάμαι, αγέραστο και χαμογελαστό, όπως έχεις έρθει στα όνειρά μου μια δυο φορές και μου χαμογέλασες.
πώς αλλιώς να σου περιγράψω τις στιγμές μου; και μερικούς ήχους είμαι σίγουρος ότι θα τους έκανες δικούς σου. μερικές εικόνες θα ήταν και δικές σου. μερικά συναισθήματα και δικά σου. πάντα πίστευα ότι μοιάζουμε πολύ περισσότερο από ότι θέλαμε να δείξουμε. όσο κυλάει ο χρόνος το πιστεύω ακόμα περισσότερο.
σου χαμογέλασα
και το ονόμασα, το 11. το ταξίδι το 11. το 11ο ταξίδι. για αυτό που έκανες. μέχρι τώρα. και τα υπόλοιπα. ηθελημένα τυχαία. για αυτά που έκανα. και θέλησα να στα ψιθυρίσω. για αυτά που κάνω. για αυτά που κάνουμε. με σένα. χωρίς εσένα.
και χαμογέλασα
2008/03/19
3ο Ταξίδι
ταξίδι απέραντο! κανείς ακούει απλά; / ξεθωριασμένη αίσθηση, αγκαλιά, φιλί / NIO ακούει;…νίο, νίο, νίο… καιρό μετά, έτοιμος (οι) είμαι (στε), (μάλλον) … πολλές παρενθέσεις, λίγες / ΤΟ ΑΣΜΑ [18], θυμάσαι; 19/20 τα τώρα (φως, υπόκρουση, κερί, βλέμμα) ψυχαναλυτής; λιπόθυμος, χα!- Νέα Μάκρη/ Opel / μπράβο Β / κουνούπια
[Aeone / Umbra Nihili [Without Shadow]] - σήμερα, χτες, αύριο, το όλο (λόγια δεν υπάρχουν) ...DCD...
[Dead Can Dance / Song Of Sophia] - σήμερα, το κερί, το φως, ...ο Λήναιος ο ΕΠΕ...
[Royksopp / Triumphant] - ...Rude Are The Tongues Of Love / That Speak Of Mercy For Us All / And Leave Us Only With A Song / And Leave Us Only With A Song / Now There's A Cold And Hollow Whisper / Whisper / That Consumes My Body When You're Gone...
[Madrugada / Only When You're Gone] - Απώλεια / Συνήθεια / Ρωγμές Των Χειλιών Σου / Τα Χρόνια Που Πέρασαν / Με Αφήσανε / Μόνο / Πήρες Λάθος / Το Δικό μου Δρόμο / Και Ψάχνεις Το Φως Μου Σε Σβησμένα Αστέρια / Μα όλο Προχωράω Μπροστά / Μα Πάντα Θα 'μαι Πίσω / (οϊμέ / Αδιέξοδα / Διέξοδα / Σούνιο / Opel ) / Σβήνω Τα Ίχνη Απ' Τα Ψέματα Μας / Παραπατάω στη Σιωπή / Απώλεια Συνήθειά μας / αδελφού; ψυχής; αγκαλιάς;
[Διάφανα Κρίνα / Έγινε Η Απώλεια Συνήθειά Μας] - I Wish You Knew / Your Music Was To Stay Forever / And I Hope... / I Have No Clue / If You Know How Much It Matters / And I Hope... / Πόσα Ταξίδια; / όσα / τόσα / και παραπάνω
[Gathering / Travel [Part]] - And Αlone / Right Ηere Αlone, Υeah / Alone / Alone, Yeah / Lone, Lone Lone
[Madrugada / Sirens] - Requiem For A Dream (εμμονές, απόλυτο, απόλυτο!)
[Clint Mansell / Film Score PT II] - το μυαλό αυτό περίμενε / κηφισίας κάτω / πατρικό / included
[Marilyn Manson / Sweet Dreams [Are Made Of This]] - (κιθάρα και μετά)... We'll Νever Have Ιt All... Now The Wind Has Swept Us All... Speed The Rhythm, Speed The Band... This Is The Bright Amphetamine Sky...
[Madrugada / Salt] - ντου μι να μι / νο να μι / νο νε χιμ χεμ /
ντου μι να μι / νο να μι / νο νε χιμ χεμ /
ντου μι να μι / νο να μι / νο νε χιμ χεμ /
ντου μι να μι / νο να μι / νο νε χιμ χεμ /
νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ νιν χεμ /
νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ νιν /
νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ νιν χεμ /
νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ / νιμ εμ χεμ νιν /
ταξίδια / 1987 τώρα / και μετά / Πετρίδης / πατρικό 3ος / αδελφός / λυκαβηττός / πατρικό / σπίτι 1 / σπίτι 4 / πατρικό / σπίτι 1 οδός / σπίτι 2 οδός / σπίτι 3 οδός / σπίτι 4 οδός / πατρικό / αγιάν αγιάν αγιάντα / αγιάν αγιάν αγιάντα αγιάάάάάει
[Dead Can Dance / Cantara [Part]] - σπίτι 4 οδός / προφίλ / νταρ / αποχρώσεις / ποιος τον εγκέφαλο; / στοχεύω, εις, ει
[Eminem / Rabbit Run] - Requiem For A Dream (εμμονές, απόλυτο, απόλυτο!)
[Kronos Quartet / Tense] - σημερινοί, ταξιδιωτικοί, ήχοι...(φως / κερί / prince)
[Closer Musik / One,Two,Three [Sasha]] - σημερινοί, ταξιδιωτικοί, ήχοι...(αλλού, ...ο Λήναιος Οίνοι ΕΠΕ... ,χάσιμο)
[Andre Kraml / Safari [Sasha]] - παράθυρο / τηλεόραση / εικόνες / ήχοι / κερί /
[Freaky Charta / Blacklight Fantasy [Sasha]] - χρυσή (ό) -γουάτ έβερ- Goldfrapp
[Goldfrapp / Strict Machine [We Are Glitter Mix] [Sasha]] - βλέπε 11...FAZ...Φαζ (ο νοών) ΤΟ ΑΣΜΑ [18], θυμάσαι; (Τρίτη προς Τετάρτη) / λογιστική στην Ω την επομένη / ηχείο μπροστά / Σ / φεύγα / και απεκτήθη / γενεθλίων γαρ / 25/05/91 / [18] / ήτοι; / και τώρα +14 /
[Untitled / FAZ Athens Dance] - κλείνεις μάτια / χάνεσαι / αρμόνιο / 3η δημοτικού / βρίσκεσαι / 11/11/05 /
[Derek Howell / Your Touch [Nick Warren]] - μάτια, κλείνεις, ανοίγεις, ήχους, ρυθμούς, ταξίδια,
[Royksopp / Alpha Male [Part]]
_____________
10/11.11.2005
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
